Legislator Case Law & Legislation
I CO 64/19 AI generated

I CO 64/19 · Sąd Najwyższy

Case Number I CO 64/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z dnia 24 lipca 2019 r. Sąd Okręgowy w W. zwrócił się na podstawie art. 45 k.p.c. do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego dla rozpoznania przedstawionej sprawy. W sprawie tej powód wniósł o rozwiązanie przez rozwód jego małżeństwa. Z treści pozwu wynika, że małżeństwo stron zostało zawarte w 1996 r. w W., od 2013 r. strony mieszkały w Wielkiej Brytanii. W marcu 2016 r. powód wyjechał do Polski na leczenie i – ze względu na postawę żony i podejmowane przez nią działania - już nie wrócił do Wielkiej Brytanii.

Legislator headnote

AI generated

art. 45 k.p.c, art. 41 k.p.c; I CO 64/19 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt I CO 64/19 POSTANOWIENIE Dnia 2 sierpnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa M.C.‎przeciwko A.C.‎o rozwód,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 sierpnia 2019 r.,‎na skutek przedstawienia akt o sygn. VII C […] przez Sąd Okręgowy ‎w W. celem oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy, na podstawie art. 41 zdanie drugie in fine k.p.c. odmawiaoznaczenia sądu właściwego w oparciu o art. 45 k.p.c.

Keywords

AI generated
domicile abroad situation in country of origin relocation of child residence right of residence determination of territorial jurisdiction matrimonial domicile

Cited Legislation

AI generated
art. 45 k.p.c
odmawiaoznaczenia sądu właściwego w oparciu o art. 45 k.p.c.
art. 41 k.p.c
Właściwość wyłączną sądu w sprawach ze stosunku małżeństwa, do których należy także powództwo rozwodowe, określa art. 41 k.p.c.
AI generated
III CO 1098/24
C. wniósł do Sądu Okręgowego w Lublinie pozew o rozwód. Postanowieniem z 27 sierpnia 2024 r., III C 1827/24 Sąd Okręgowy w Lublinie zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie Sądu właściwego miejscowo do rozpoznania sprawy. Z akt sprawy wynika, że małżonkowie są obywatelami polskimi, żadne z nich nie ma miejsca zamieszkania w Polsce, oboje mieszkają w Wielkiej Brytanii. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 45 k.p.c., jeżeli na podstawie przepisów kodeksu nie można w świetle okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej, Sąd Najwyższy oznaczy sąd, przed który należy wytoczyć powództwo (§ 1).
II CO 240/20
Pozwem z 24 lipca 2019 r. (data wpływu 1 sierpnia 2019 r.) Powód P. M. wytoczył powództwo o rozwód przeciwko R. M. , podając adres zamieszkania w Danii oraz wskazując, iż aktualnie oboje zamieszkują w Polsce (każde u swoich rodziców).Postanowieniem z 5 października 2020 r. Sąd Okręgowy w S. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wyznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy, albowiem wspólnym miejscem zamieszkania stron od początku małżeństwa była Dania, gdzie oboje małżonkowie nadal zamieszkują. W związku z tym nie można ustalić na podstawie art. 41 k.p.c. sądu właściwego miejscowo do rozpoznania sprawy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 45 k.p.c. Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej.
II CO 10/21
Postanowieniem z 7 stycznia 2021 r.
III CO 1489/24
Postanowieniem z 14 listopada 2024 r.
III CO 1022/24
III CO 1022/24 POSTANOWIENIE 10 września 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Góra-Błaszczykowska na posiedzeniu niejawnym 10 września 2024 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CO 64/19 POSTANOWIENIE Dnia 2 sierpnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa M.C.‎przeciwko A.C.‎o rozwód,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 sierpnia 2019 r.,‎na skutek przedstawienia akt o sygn. VII C […] przez Sąd Okręgowy ‎w W. celem oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy, na podstawie art. 41 zdanie drugie in fine k.p.c. odmawiaoznaczenia sądu właściwego w oparciu o art. 45 k.p.c.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 lipca 2019 r. Sąd Okręgowy w W. zwrócił się na podstawie art. 45 k.p.c. do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego dla rozpoznania przedstawionej sprawy. W sprawie tej powód wniósł o rozwiązanie przez rozwód jego małżeństwa. Z treści pozwu wynika, że małżeństwo stron zostało zawarte w 1996 r. w W., od 2013 r. strony mieszkały w Wielkiej Brytanii. W marcu 2016 r. powód wyjechał do Polski na leczenie i – ze względu na postawę żony i podejmowane przez nią działania - już nie wrócił do Wielkiej Brytanii.

Obecnie mieszka w W. i utrzymuje się z pracy na zlecenie. Właściwość wyłączną sądu w sprawach ze stosunku małżeństwa, do których należy także powództwo rozwodowe, określa art. 41 k.p.c. Powództwo takie wytacza się w pierwszej kolejności przed sąd, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w okręgu tym jeszcze ma miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu (art. 41 zd. pierwsze k.p.c.). Jak wynika z twierdzeń powoda – ostatnim miejscem wspólnego zamieszkania stron była Wielka Brytania, wobec czego to kryterium wyznaczenia sądu wyłącznie właściwego nie ma zastosowania.

W związku z tym rozważyć należy podstawy właściwości z art. 41 zd. drugie k.p.c., według którego z braku podstawy związanej z ostatnim miejscem zamieszkania małżonków wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma (jak w rozpatrywanym wypadku, ponieważ pozwana mieszka w Wielkiej Brytanii, chodzi zaś o właściwość sądu polskiego), właściwy jest sąd miejsca zamieszkania powoda. Powód wskazuje swoje miejsce zamieszkania w W. przy ul. D. […], występuje więc podstawa pozwalająca ustalić właściwość sądu w oparciu o art. 41 k.p.c. Oznaczenie przez Sąd Najwyższy sądu, który winien rozpoznać sprawę dopuszczalne jest tylko wtedy, kiedy właściwości miejscowej nie można ustalić na podstawie okoliczności tej sprawy.

W rozpatrywanym wypadku taki stan nie zachodzi, wobec czego należało odmówić oznaczenia sądu. aj