I CO 10/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CO 10/06

POSTANOWIENIE

Dnia 27 kwietnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie z powództwa Gminy T.

przeciwko Z. K. i R. K.

o oddanie przedmiotu dzierżawy,

oraz z powództwa wzajemnego Z. K. i R. K.

przeciwko Gminie T.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 kwietnia 2006 r.,

na skutek skargi pozwanych - powodów wzajemnych o wznowienie postępowania

w sprawie, zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego

z dnia 7 września 2000 r., sygn. akt I CKN 265/00,

uznać się niewłaściwym i sprawę przekazać według właściwości

Sądowi Apelacyjnemu w […].

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 7 września 2000 r. Sąd Najwyższy oddalił kasację

pozwanych – powodów wzajemnych Z. K. i R. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego z

dnia 26 lutego 1998 r. oddalającego ich apelację od wyroku Sądu Wojewódzkiego z

R. z dnia 24 czerwca 1997 r. uwzględniającego powództwo.

Pozwani – powodowie wzajemni Z. K. i R. K. wnieśli o wznowienie

postępowania, powołując się na stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody R. z

dnia 10 lutego 1993 r. w sprawie przekazania powodowej Gminie spornej

nieruchomości.

Postanowieniem z dnia 22 lutego 2006 r. Sąd Rejonowy w R. stwierdził

swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w R. Sąd ten

natomiast postanowieniem z dnia 17 marca 2006 r. również uznał się niewłaściwym

i przekazał sprawę Sądowi Najwyższemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W myśl art. 405 zd. drugie k.p.c., do wznowienia postępowania na podstawie

innej niż określona w art. 401 lub 4011 k.p.c. właściwy jest sąd, który ostatnio

orzekał co do istoty sprawy. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się

jednolicie, że wyrok Sądu Najwyższego oddalający kasację nie jest orzeczeniem co

do istoty sprawy w rozumieniu art. 405 k.p.c. (por. uzasadnienia uchwały z dnia

21 kwietnia 2004 r., III CZP 11/04, OSNC 2004, nr 12, poz. 206 i postanowienia

z dnia 13 stycznia 2005 r., III CZP 77/04, OSNC 2005, nr 12, poz. 200, oraz

niepublikowane postanowienia z dnia 18 maja 2000 r., III CO 2/00, z dnia

20 kwietnia 2000 r., III CO 3/00, z dnia 5 marca 2001 r., III CO 17/00 i z dnia

5 czerwca 2001 r., IV CO 17/01). W sposób jednoznaczny Sąd Najwyższy

przesądził również, że orzeczeniem co do istoty sprawy jest orzeczenie sądu

drugiej instancji oddalające apelację (zob. uchwałę z dnia 21 kwietnia 2004 r.,

III CZP 11/04, OSNC 2004, nr 12, poz. 206 i postanowienie z dnia 13 stycznia

2005 r., III CZP 77/04, OSNC 2005, nr 12, poz. 200). Przytoczone stanowiska

prezentowane

są

w powszechnie

postępowania cywilnego.

dostępnych

komentarzach do

kodeksu

Z tych względów, biorąc pod uwagę, że skarga o wznowienie postępowania

nie została oparta na podstawie określonej w art. 401 lub 4011 k.p.c., sprawę

należało przekazać Sądowi Apelacyjnemu jako właściwemu do jej rozpoznania (art.

405 i 200 § 1 w zw. z art. 406 k.p.c.).

db