Legislator Case Law & Legislation
I CNP 99/09 AI generated

I CNP 99/09 · Sąd Najwyższy

Case Number I CNP 99/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 22 grudnia 2008 r. podlegała przysługuje, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda. Dlatego też

Legislator headnote

AI generated

art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 4245 § 1 k.p.c, art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c, art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c, art. 42412 k.p.c; I CNP 99/09 · Sąd Najwyższy: podlegała przysługuje, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda. Dlatego też

Keywords

AI generated
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c art. 4245 § 1 k.p.c art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c art. 42412 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
(art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego
art. 4245 § 1 k.p.c
przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi „wykazanie, że
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.).
art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c
Ponadto stosownie do art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 42412 k.p.c
39821 i art. 42412 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CNP 99/09

POSTANOWIENIE

Dnia 25 lutego 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie ze skargi I. F. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 22 grudnia 2008 r., sygn. akt VI ACz (…),

wydanego w sprawie z powództwa I. F.

przeciwko Skarbowi Państwa – Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2010 r.,

odrzuca skargę i zasądza od I. F. na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu

kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi.

Uzasadnienie

Wniesiona przez powoda I. F. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 22 grudnia 2008 r. podlegała

odrzuceniu z następujących przyczyn:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

przysługuje, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda. Dlatego też

wśród niezbędnych wymagań konstrukcyjnych skargi znajduje się uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydania orzeczenia, którego skarga dotyczy

(art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego

powinno ono polegać na wskazaniu rodzaju i rozmiaru szkody i obejmować wywód

dotyczący czasu jej powstania oraz określać związek przyczynowy z wydaniem

orzeczenia niezgodnego z prawem. W niniejszej sprawie skarżący podał jedynie, iż na

skutek oddalenia jego zażalenia utracił on „możliwość merytorycznego rozstrzygnięcia

jego apelacji od wyroku Sądu Okręgowego".

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem w

części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki

przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi „wykazanie, że

wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie

jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego warunku skargi oznacza, że

skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących

środków zaskarżenia, których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego

orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść

skutku. Skarżąca powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od

zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby

nastąpić wzruszenie zaskarżonego orzeczenia.

Należy podkreślić, że nie chodzi tylko o skargę kasacyjną lub skargę o

wznowienie postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub

uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności

orzeczenia (Zob. J. Gudowski w: Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego,

Część pierwsza - Postępowanie rozpoznawcze, Część druga – Postępowanie

zabezpieczające, wyd. 2, tom 2, red. T. Ereciński, Warszawa 2007, s. 327).

Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący musi

„wykazać" (nie tylko „wskazać"), iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze

innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w

skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze

stosownego wywodu dowieść jej istnienia i przekonująco uzasadnić. Niniejsza skarga

nie wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

Ponadto stosownie do art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c. jednym z wymogów prawidłowego

sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem

jest powołanie podstaw skargi i ich uzasadnienie. Niniejsza skarga nie wypełnia

powyższego obowiązku.

Skarga dotknięta wskazanymi brakami podlegała odrzuceniu (art. 424 8 § 1 k.p.c.).

O kosztach postępowania ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, na wniosek Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, Sąd

Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art.

39821 i art. 42412 k.p.c.