I CNP 91/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 91/07

POSTANOWIENIE

Dnia 15 listopada 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie ze skargi A. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R.

z dnia 20 października 2007 r., wydanego w sprawie

z powództwa A. M.

przeciwko S. D. i małoletniemu P. D.

o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli o przeniesieniu własności

nieruchomości,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 listopada 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w R. z dnia 20 października 2006 r. oddalającego apelację

powódki

od

wyroku

Sądu

pierwszej

instancji

oddalającego

powództwo

o zobowiązanie pozwanych do złożenia oświadczenia woli o powrotnym

przeniesieniu na powódkę własności nieruchomości z powodu odwołania

darowizny, powódka wskazała, że wydanie zaskarżonego wyroku wyrządziło jej

szkodę bowiem wskutek rażącego naruszenia wskazanych w skardze przepisów

została pozbawiona możliwości odzyskania przedmiotu odwołanej darowizny oraz

obarczona została kosztami postępowania. Jako źródło uprawdopodobnienia

szkody wskazała umowę darowizny nieruchomości, pismo o jej odwołaniu,

zeznania powódki i świadków złożone w sprawie, której skarga dotyczy oraz wyroki

Sądów obu instancji wydane w tej sprawie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przewidziane w art. 4245 § 1 pkt. 4 k.p.c. wymaganie uprawdopodobnienia

wyrządzenia szkody przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy jest

spełnione wtedy, gdy skarżący wskaże, że w wyniku wydania zaskarżonego wyroku

wystąpiła szkoda, określi jej rodzaj i wysokość oraz powoła lub przedstawi dowody

uwiarygodniające te twierdzenia (porównaj między innymi postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005r. III CNP 4/05, OSNC z 2006 r., nr 1, poz.16).

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, nie stanowią szkody,

w rozumieniu art. 4241 oraz art. 4245 § 1 pkt. 4 k.p.c., zasądzone od strony koszty

procesu, nawet jeżeli je uiściła (porównaj między innymi postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2006 r. V CNP 104/06 i z dnia 28 listopada 2006 r.

III CNP 46/06, nie publ.).

W rozpoznawanej skardze powódka nie wskazała wysokości szkody

poniesionej na skutek wydania zaskarżonego orzeczenia i nie wynika to również

z powołanych przez nią w tym przedmiocie dowodów. Jako element szkody

wskazała poniesione koszty procesu, które nie stanowią szkody uzasadniającej

wniesienie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia.

Z tych względów należy uznać, że nie zostało spełnione wymaganie

przewidziane w art. 4245 § 1 pkt. 4 k.p.c., co spowodowało odrzucenie skargi na

podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

db