I CNP 8/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 8/07

POSTANOWIENIE

Dnia 20 marca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon

w sprawie ze skargi M.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 30 czerwca 2006 r. sygn. akt [...],

w sprawie z wniosku wierzyciela M.K.

przeciwko dłużnikom [...]

o egzekucję należności pieniężnych,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 marca 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

M.K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem bliżej wskazanych

orzeczeń.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego

została wniesiona, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez

wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wniosek o stwierdzenie niezgodności

orzeczenia z prawem, przytoczenie podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie

przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne oraz wykazanie

że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie

było i nie jest możliwe.

Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione

w sposób kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich

dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla

usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

Skarga M.K. nie spełnia tych wymagań. Skarżący nie wskazał zakresu

zaskarżenia, podstaw skargi, przepisu z którym zaskarżone orzeczenie jest

niezgodne, oraz nie uprawdopodobnił wyrządzenia szkody.

Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1

k.p.c.).