I CNP 73/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 73/10

POSTANOWIENIE

Dnia 27 maja 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie ze skargi V. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 22 października 2009 r., wydanego w

sprawie z wniosku „C. – W.” Spółki z o.o. z siedzibą w K.

przy uczestnictwie V. M.

o wyjawienie majątku,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 maja 2011 r.,

1) odrzuca skargę;

2) przyznaje od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego

adwokatowi M. G. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych)

powiększoną o podatek od towarów i usług tytułem

kosztów

nieopłaconej

pomocy prawnej

urzędu.

Uzasadnienie

udzielonej

z

Uczestniczka

postępowania

V.

M. wniosła

skargę

o

stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia

22 października 2009 r., którym oddalono jej zażalenie na postanowienie Sądu

Rejonowego z dnia 19 stycznia 2009 r., nakazujące jej złożenie wykazu majątku i

przyrzeczenia, że wykaz jest prawdziwy oraz zupełny i nie zataiła żadnych

składników swojego majątku. Podała, że orzeczenie to wyrządza jej szkodę, a

podstawą skargi stanowią przepisy art. 86, 87 § 2, 89 w związku z art. 379 pkt 2

k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c. wymagania, jakim powinna odpowiadać

skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem, mają

szczególny charakter i traktowane są jako warunki konstrukcyjne. Oznacza to, że

pismo stanowiące skargę musi zawierać kumulatywnie wszystkie te niezależne od

siebie elementy, ponieważ każdy z nich spełnia inne funkcje i cele. Do tych

wymagań zaliczone zostało, objęte art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga

dotyczy. Fakt wyrządzenia szkody jest wstępnym warunkiem postępowania

wywołanego skargą, jego przyczyną, a zatem należy wyjaśnić go, poprzez

uprawdopodobnienie, na samym początku. Prowadzenie postępowania mimo

niezaistnienia szkody jest pozbawione racji, bo nie zmierzałoby do celu, którym jest

uzyskanie odszkodowania od Skarbu Państwa. Wiąże się to z merytorycznym

aspektem skargi, nawiązującym do, objętych art. 4171 § 2 k.c., przesłanek

odszkodowawczej odpowiedzialności Skarbu Państwa, który jest przyczyną

unormowania procesowego. Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody polega na

przedstawieniu,

w

ramach

wyodrębnionego

wywodu,

że

szkoda

została

wyrządzona w określonym czasie i wysokości (rodzaju i rozmiarze) oraz związku

przyczynowego z wydaniem orzeczenia uważanego za niezgodne z prawem.

W tym celu skarżący powinien przedstawić fakty, dowody i inne środki, które nie

muszą

dochowywać

postępowanie

wymagań

dowodowe,

co

przewidzianych

pozwoli,

przy

przepisami

uwzględnieniu

regulującymi

zasad

logiki

i doświadczenia życiowego, na stwierdzenie istnienia szkody będącej następstwem

skarżonego orzeczenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 31 stycznia 2006

r., IV CNP 38/05, OSNC 2006/7-8, poz. 14; z dnia 7 kwietnia 2010 r., II BP 15/09,

niepubl.; z dnia 17 sierpnia 2010 r., I CNP 35/10, niepubl.). Skarga, która nie czyni

zadość tym wymaganiom dotknięta jest istotnym oraz nienaprawialnym brakiem i

podlega odrzuceniu a limie, stosownie do art. 424 8 § 1 k.p.c. Skarżąca poza

stwierdzeniem, że wymienione orzeczenie wyrządza jej szkodę nie określiła

żadnych, spośród wymienionych warunków, których ocena mogłaby prowadzić do

przyjęcia, że rzeczywiście doznała ona uszczerbku majątkowego.

Z powyższych względów należało odrzucić skargę na podstawie art. 424 8 § 1

k.p.c. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono

w oparciu o art. 29 ust.1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze

(tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 ze zm.) i § 13 ust. 5 pkt 1 oraz § 19

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze

zm.).