I CNP 67/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 67/08

POSTANOWIENIE

Dnia 23 września 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie ze skargi E. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 lutego 2007 r., sygn. akt IV Ca (…),

wydanego w sprawie

z wniosku E. S., P. S., J. S., D. S., D. S., M. S. i C. S.

przy uczestnictwie J. G., R. G., L. G. i J. G.

o rozgraniczenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 września 2008 r.,

1) odrzuca skargę;

2) zasądza od E. S. na rzecz J. G. i R. G. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt) tytułem

zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności

z prawem

prawomocnego

orzeczenia

powinna

zawierać

między

innymi

uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia,

którego skarga dotyczy (pkt 4) oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia

w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (pkt 5).

Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 4

k.p.c. wymaganie jest spełnione jeżeli skarżący złoży oświadczenie, że szkoda

wystąpiła, wskaże jej rodzaj i rozmiar oraz wykaże że jest ona następstwem wydania

zaskarżonego orzeczenia, a także powoła lub przedstawi dowody albo inne środki

uwiarygodniające jego twierdzenia w tym przedmiocie (porównaj między innymi

postanowienie z dnia 11 sierpnia 2005 r. III CNP 4/05, OSNC z 2006 r., nr 1, poz. 16).

Rozpoznawana skarga nie spełnia powyższego wymagania bowiem nie wskazano w

niej rozmiaru (wysokości) szkody ani dowodów lub okoliczności uwiarygodniających

twierdzenie skarżącego o spowodowaniu szkody przez wydanie zaskarżonego

orzeczenia.

Nie zostało także spełnione wymaganie określone w art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c.,

bowiem skarżący nie wykazał, że wzruszenie zaskarżonego postanowienia w drodze

skargi kasacyjnej nie było i nie jest możliwe. Wskazanie przezeń, że zaskarżone

postanowienie Sądu drugiej instancji dotyczące rozgraniczenia nieruchomości nie

podlegało zaskarżeniu skargą kasacyjną ze względu na wartość przedmiotu sprawy,

pomija regulację art. 5191 § 1 k.p.c., przewidującego dopuszczalność skargi kasacyjnej

w sprawach o rozgraniczenie niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 424 8 § 1 k.p.c.

odrzucił skargę, a na zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek pełnomocnika

uczestników postępowania J. G. i R. G. zasądził na ich rzecz koszty postępowania na

podstawie art. 98 w zw. z art. 42412 oraz art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.