I CNP 64/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 64/11

POSTANOWIENIE

Dnia 15 grudnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski

w sprawie ze skargi G. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Rejonowego

z dnia 5 sierpnia 2008 r., wydanego w sprawie

z wniosku G. P.

przy uczestnictwie A. P.i innych,

o stwierdzenie nabycia spadku,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2011 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wnioskodawczyni G. P. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 5 sierpnia 2008 r.,

w którym Sąd orzekł o stwierdzeniu nabycia spadku po B. K.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,

poza wypadkami określonymi w art. 4241 § 1 k.p.c., stosownie do art. 4241 § 2

k.p.c., służy od prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej lub drugiej instancji

kończącego postępowanie w sprawie, gdy niezgodność z prawem wynika

z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych

wolności albo praw człowieka i obywatela, jeżeli strona nie skorzystała

z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub

uchylenie wyroku w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych.

W sprawie skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, gdyż

zaskarżone nią postanowienie sądu pierwszej instancji, było kwestionowane przez

wniesienie apelacji. Tymczasem zaskarżenie orzeczenia Sądu Rejonowego jest

dopuszczalne, jeżeli : po pierwsze, strona nie skorzystała z przysługujących jej

środków prawnych a po drugie, jeżeli niezgodność z prawem wynika z naruszenia

podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw

człowieka i obywatela. Brak także podstaw do uznania, że zaskarżone orzeczenie

narusza podstawowe zasady porządku prawnego lub konstytucyjne wolności albo

prawa człowieka i obywatela, na co pełnomocnik wnioskodawczyni de facto nawet

się nie powołał. W judykaturze wyjaśniono, że wyjątkowy wypadek, o którym

mowa w art. 4241 § 2 k.p.c., należy skonkretyzować i uprawdopodobnić

(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2008 r., I CNP 21/08, niepubl.).

Poza tym powołując się na naruszenie konstytucyjnych wolności albo praw

człowieka i obywatela, niezbędne jest wskazanie konkretnego przepisu Konstytucji,

z którego naruszona zasada wynika, oraz sprecyzowanie sposobu jej naruszenia

(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2006 r., V CNP 140/06,

niepubl.).

Z powyższych względów, stosownie do treści art. 424 8 § 1 k.p.c., skargę

należało odrzucić.