I CNP 61/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 61/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie skargi C.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt I ACa …/12, wydanego w sprawie z powództwa C. K.‎przeciwko E.K.‎o rozwód,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 czerwca 2016 r., ‎odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 4244 k.p.c., podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie może być kwestionowanie ustaleń faktycznych oraz oceny dowodów. Tak jednak w tej sprawie jest, chociaż skarżący w skardze wyraźnie temu zaprzecza. W skardze jako jej podstawy wskazano naruszenie art. 57 § 1 k.r.o. oraz art. 278 k.p.c. Skarżący kwestionuje uznanie go w wyroku rozwodowym za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i w konsekwencji nałożenie na niego obowiązku alimentacyjnego na rzecz byłej żony. Uważa, że takie rozstrzygnięcie nie może zapaść, gdy obie strony są winne rozkładowi pożycia, a bez znaczenia jest to, czyja wina jest „większa”.

Dowodząc swojej tezy, kwestionuje zatem de facto ustalenia faktyczne dokonane na podstawie oceny dowodów (przesłuchań świadków) co do tego, jak przebiegało pożycie małżeńskie i kto jest winny jego rozkładu. Należy jednak podkreślić, że wbrew twierdzeniom powoda, nawet jeśli wykaże on, że czasami kłótnie i spory nie były wszczynane przez niego, nie oznacza to, że druga strona ponosi winę rozkładu pożycia. Powód, pisząc o obiektywnym aspekcie winy, myli bezprawność zachowania z przyczynowością. Czym innym jest jednak ocena, czy zachowanie powoda było wyłączną przyczyną rozkładu pożycia, a czym innym, że nastąpiło z wyłącznej winy.W tym stanie rzeczy jest to niedopuszczalna podstawa skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, zatem skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 w związku z art. 4244 § 1 k.p.c. db kc