I CNP 59/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 59/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 września 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Dariusz Zawistowski w sprawie ze skargi D. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w W. z dnia 19 marca 2015 r., sygn. akt XVII GNc […], ‎wydanego w sprawie z powództwa D. L. ‎przeciwko D. B.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 września 2016 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Skarga pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w W. z dnia 19 marca 2015 r. została oparta na podstawie naruszenia przepisów postępowania. Zdaniem skarżącej zaskarżone orzeczenie jest niezgodne z art. 203 § 2, art. 192 pkt 1, art. 321 § 1 oraz art. 379 pkt 3 k.p.c.Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z punktu widzenia jej wymogów powinna odpowiadać ogólnym wymogom pisma procesowego oraz szczególnym wymogom przewidzianym dla tego środka prawnego w art. 4245 § 1 k.p.c.Art. 4245 § 1 k.p.c. określa wymogi skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia o charakterze konstrukcyjnym, niezbędne do uznania wniesionego środka za skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 4242 § 1 k.p.c. Niespełnienie przez skargę któregokolwiek z wymogów określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. skutkuje jej odrzuceniem przez Sąd Najwyższy (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Należy do nich między i innymi wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne oraz uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.Skarżąca D. B. w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem nakazu zapłaty ograniczyła się do stwierdzenia, że nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, a wniesienie skargi kasacyjnej było niedopuszczalne.

Nie stanowi to spełnienia wymogu określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało utrwalone stanowisko, że samo wskazanie przez skarżącego, iż od zaskarżonego orzeczenia nie przysługiwała skarga kasacyjna lub skarga o wznowienie postępowania nie odpowiada wymogowi wykazania, ze wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie było możliwe w drodze innych środków prawnych. W świetle tego przepisu wymagane jest przedstawienie odpowiedniego wywodu prawnego pozwalającego uznać, że skarżący wykazał brak możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia przy pomocy dostępnych środków prawnych.

Niewystarczające jest samo stwierdzenie o braku możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych, nie poparte stosowną argumentacją i przytoczeniem właściwych przepisów prawa. W skardze, której przedmiotem był nakaz zapłaty, nie wykazano także, że występuje wyjątkowy wypadek, uniemożliwiający wniesienie sprzeciwu od nakazu zapłaty, uzasadniający tym samym wniesienie skargi.Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 ‎§ 1 k.p.c. awaj