I CNP 59/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 59/08

POSTANOWIENIE

Dnia 30 września 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie ze skargi M.(...) Spółki z o.o. w S. o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 13 sierpnia 2007 r., sygn. akt V

Ca (…), wydanego w sprawie z powództwa M.(...) Spółki z o.o. w S.

przeciwko G. Ł. i P. W.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 września 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy w całości uwzględnił powództwo M.(...) spółki z o.o. w S. o

zasądzenie od G. Ł. i P. W. kwoty 51 188,76 zł na podstawie art. 299 k.s.h.,

z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu.

Na skutek apelacji pozwanych Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 13 sierpnia

2007 r. w punkcie I zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji w ten sposób, że zasądził

solidarnie od pozwanych na rzecz strony powodowej kwotę 6 829,33 zł z ustawowymi

odsetkami od dnia 29 sierpnia 2002 r. i zniósł wzajemnie między stronami koszty

procesu, w punkcie II oddalił apelację w pozostałej części, a w punkcie III zniósł

wzajemnie między stronami koszty postępowania apelacyjnego.

W skardze na niezgodność z prawem powyższego wyroku Sądu Okręgowego,

obejmującej rozstrzygnięcie zawarte w punkcie I, strona powodowa stwierdziła, że na

skutek jego wydania została jej wyrządzona szkoda majątkowa wyrażająca się w

niemożliwości uzyskania zaspokojenia od pozwanych, a tym samym po jej stronie

pozostają niezaspokojone pasywa i w tym wyraża się jej szkoda. Wskazała też, że z

uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia i treść art. 392 2 § 1 k.p.c. wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest

możliwe.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga

podlega

odrzuceniu

jako

niedopuszczalna,

bowiem

złożona

od

orzeczenia Sądu drugiej instancji, które nie istnieje. Sąd ten nie zawarł w swoim wyroku

reformatoryjnym orzeczenia o oddaleniu powództwa w pozostałej części, co było

konieczne w sytuacji, gdy Sąd pierwszej instancji w całości uwzględnił powództwo, a

Sąd drugiej instancji w wyniku apelacji pozwanych zasądził od nich tylko część

dochodzonej kwoty. Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje tylko wtedy, gdy przez jego wydanie

została stronie wyrządzona szkoda, co w rozpoznawanej sprawie w stosunku do strony

powodowej mogłoby dotyczyć tylko orzeczenia oddalającego powództwo w pozostałej

części, a orzeczenia takiego brak.

Niezależnie od tego skarga nie spełnia wymagania zawartego w art. 424 5 § 1 pkt

4 i 5 k.p.c. bowiem nie wskazuje wysokości poniesionej szkody spowodowanej przez

wydanie zaskarżonego orzeczenia, co jest konsekwencją opisanego wyżej braku

orzeczenia wyrządzającego szkodę, jak również nie zawiera wywodu prawnego

wykazującego, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe. Nie spełnia bowiem wymagania zawartego w art.

4245 § 1 pkt 5 k.p.c. stwierdzenie jedynie, że od wyroku nie przysługuje skarga

kasacyjna.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 424 8 § 1 k.p.c.

odrzucił skargę.