I CNP 54/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 54/11

POSTANOWIENIE

Dnia 10 stycznia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie ze skargi M. C. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku zaocznego Sądu Rejonowego

w W. z dnia 12 maja 2008 r., wydanego w sprawie

z powództwa Miasta W.

przeciwko W. N., S. B.

i M. P.

o eksmisję,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 stycznia 2012 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W niniejszej sprawie zakwestionowano skargą o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia wyrok zaoczny w sprawie o eksmisję.

Niewątpliwie

wyrok

w

części

został

wydany

w

warunkach

nieważności

postępowania: dotyczył m.in. eksmisji W. N., gdy tymczasem W. N. między datą

odebrania wezwania do stawienia się na rozprawę a datą wyrokowania zmarł. W tej

sytuacji wyrok wydano przeciwko zmarłemu, a więc osobie niemającej zdolności

sądowej. Mimo tak poważnej wady skarga zasługuje na odrzucenie, za czym

przemawia wiele argumentów. Po pierwsze, skarga została wniesiona od

orzeczenia sądu I instancji. Tymczasem nie zachodzą okoliczności wyjątkowe,

które uzasadniałyby wniesienie skargi od takiego orzeczenia wynikające z art. 424 1

§ 2 k.p.c. Choć pozornie wydanie orzeczenia w warunkach nieważności

postępowania może świadczyć o naruszeniu podstawowych zasad porządku

prawnego, to jednak ustawodawca dostrzega, że w praktyce może się zdarzyć, że

zostanie wydany wyrok przeciwko osobie zmarłej. Na tę okoliczność przewidział

zatem specjalną podstawę wznowienia postępowania w art. 401 pkt 2 k.p.c. To, że

upłynął termin przewidziany w art. 407 § 1 k.p.c. do złożenia skargi o wznowienie

postępowania, nie może oznaczać, że automatycznie przysługuje skarga

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Nie doszło

bowiem jeszcze do prekluzji przewidzianej w art. 408 k.p.c., zatem nie można

wykluczyć złożenia skargi o wznowienie postępowania wraz z wnioskiem

o przywrócenie terminu, jeżeli niedotrzymanie terminu było uzasadnione. Jeżeli

natomiast niedotrzymanie terminu nie było uzasadnione, to nie ma podstaw do

uwzględnienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia dla niedbającej o swoje prawa strony. Po drugie, jak wynika z art. 424 1

§ 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia przysługuje stronie postępowania, w którym orzeczenie to zapadło.

Tymczasem w niniejszej sprawie skarżąca nie była stroną, a nawet nie brała

udziału w tym postępowaniu. Po trzecie, warunkiem dopuszczalności skargi

o stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

orzeczenia

jest

okoliczność, że przez to orzeczenie wyrządzono stronie szkodę. Tymczasem w tej

sprawie zmarłemu wypowiedziano stosunek najmu lokalu jeszcze za jego życia już

w 2007 r., a więc skarżąca, której nie dotyczył kwestionowany wyrok, nie mogła

zostać poszkodowana przez jego wydanie. W szczególności zaś wyrok ten nie jest

źródłem niemożliwości ustalenia wstąpienia przez skarżącą w stosunek najmu.

W tym stanie rzeczy skarga zasługuje na odrzucenie.

md