Legislator Case Law & Legislation
I CNP 5/08 AI generated

I CNP 5/08 · Sąd Najwyższy

Case Number I CNP 5/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

W.(...) – Spółka z o.o. (w upadłości) wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 25 kwietnia 2007 r.

Legislator headnote

AI generated

art. 395 § 2 k.c, art. 494 k.c, art. 496 k.c, art. 4241 § 1 k.p.c, art. 4248 § 1 k.p.c, art. 102 k.p.c; I CNP 5/08 · Sąd Najwyższy: W.(...) – Spółka z o.o. (w upadłości) wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 25 kwietnia 2007 r.

Keywords

AI generated
art. 395 § 2 k.c art. 494 k.c art. 496 k.c art. 4241 § 1 k.p.c art. 4248 § 1 k.p.c art. 102 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 395 § 2 k.c
wskazywano podstawy zaskarżenia (naruszenie art. 395 § 2 k.c., art.
art. 494 k.c
395 § 2 k.c., art. 494 k.c., art.
art. 496 k.c
wskazywano podstawy zaskarżenia (naruszenie art. 395 § 2 k.c., art. 494 k.c., art. 496
art. 4241 § 1 k.p.c
„kończących postępowanie w sprawie” w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c., a postępowanie
art. 4248 § 1 k.p.c
Wniesioną skargę należało zatem odrzucić jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1
art. 102 k.p.c
O kosztach postępowania orzeczono przy uwzględnieniu art. 102 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CNP 5/08

POSTANOWIENIE

Dnia 14 marca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosław Bączyk

w sprawie ze skargi W.(...) Spółki z o.o. w W.

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

postanowienia

Sądu

Okręgowego w W. z dnia 25 kwietnia 2007 r., sygn. akt XXIII Gz (…), wydanego w

sprawie z wniosku W. Z., B. Z., K. Z., E. Z. i M. Z.

z udziałem W.(...) Spółki z o.o. w W.

o ogłoszenie upadłości W.(...) Spółki z o.o. w W.,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 marca 2008 r.,

odrzuca skargę; nie obciąża strony skarżącej kosztami postępowania wywołanego

wniesieniem skargi.

Uzasadnienie

W.(...) – Spółka z o.o. (w upadłości) wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 25 kwietnia 2007 r.

Postanowieniem tym oddalono zażalenie tej spółki, wniesione od postanowienia Sądu

Rejonowego z dnia 5 grudnia 2006 r., w którym ogłoszono upadłość Spółki. W skardze

wskazywano podstawy zaskarżenia (naruszenie art. 395 § 2 k.c., art. 494 k.c., art. 496

k.c. oraz art. 11 ust. 1 prawa upadłościowego i naprawczego z 2003 r.). Starano się

uprawdopodobnić wyrządzenie szkody zaskarżonym postanowieniem, wskazywano na

niemożność wzruszenia zaskarżonego postanowienia przy pomocy innych środków

prawnych. Dłuższy wywód skargi zmierzał do wykazania tego, że zaskarżone

orzeczenie należy do grupy orzeczeń kończących postępowanie w sprawie (art. 4241 §

1 k.p.c.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Nie można podzielić szerzej uzasadnionego stanowiska wnoszącego skargę, że

prawomocne postanowienie sądu o ogłoszeniu upadłości należy do orzeczeń

„kończących postępowanie w sprawie” w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c., a postępowanie

po ogłoszeniu upadłości stanowi tylko „sui generis postępowanie wykonawcze, w którym

wierzytelności wobec upadłego zostają zaspokajane w szczególnym trybie, innym niż

regulowany w cz. trzeciej k.p.c.” W orzecznictwie Sądu Najwyższego za utrwalony

należy uznać jednak pogląd odmienny. W postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 19

stycznia 2006 r., II CNP 38/05 (OSNC 2006, z. 10, poz. 171) trafnie wyjaśniono, że

postępowanie w przedmiocie ogłoszenia upadłości jest tylko pierwszą (wstępną) fazą

postępowania, ponieważ poprzedza ona postępowanie upadłościowe w znaczeniu

ścisłym. Dlatego skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia nie przysługuje od postanowienia oddalającego zażalenie o ogłoszeniu

upadłości.

Wniesioną skargę należało zatem odrzucić jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1

k.p.c.).

O kosztach postępowania orzeczono przy uwzględnieniu art. 102 k.p.c.