Legislator Case Law & Legislation
I CNP 47/24 AI generated

I CNP 47/24 · Sąd Najwyższy

Case Number I CNP 47/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

W skardze złożonej 2 czerwca 2023 r. E. sp. z o.o. w S. wniosła o stwierdzenie, że wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy z 27 kwietnia 2022 r. (sygn. akt: II Ca 1264/21) jest niezgodny z art. 189 k.p.c. oraz art. 58 § 2 k.c. Skargę oparła na zarzucie naruszenia art. 189 k.p.c. oraz art. 58 § 2 k.c. Skarżąca podała, że wskutek wydania zaskarżonego wyroku poniosła szkodę w wysokości 1.571.621,67 zł, a zaskarżony skargą wyrok nie podlega wzruszeniu w drodze innych środków prawnych. Brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania z powodu nieważności postępowania (art. 401 k.p.c.) lub z powodów restytucyjnych wznowienia (art. 403 k.p.c.) ani też do wniesienia powództwa przeciwegzekucyjnego opozycyjnego (art. 840 k.p.c.), a ponadto wyrok ten nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną (art. 3982 § 1 k.p.c.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga została wniesiona przeciwko podmiotowi pozbawionemu zdolności prawnej i sądowej, gdyż U. sp. z o.o. w S. została prawomocnie wykreślona z KRS 22 lipca 2022 r., co miało miejsce już po wydaniu zaskarżonego wyroku, a przed wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Legislator headnote

AI generated

art. 189 k.p.c, art. 58 § 2 k.c, art. 401 k.p.c, art. 403 k.p.c, art. 840 k.p.c, art. 3982 § 1 k.p.c; I CNP 47/24 · Sąd Najwyższy: E. sp. z o.o. w S. wniosła o stwierdzenie, że wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy z 27 kwietnia 2022 r. (sygn. akt: II Ca 1264/21) jest niezgodny z art. 189 k.p.c. oraz art. 58 § 2 k.c. Skargę oparła na zarzucie naruszenia art. 189 k.p.c. oraz art. 58 § 2 k.c. Skarżąca podała, że wskutek wydania zaskarżonego wyroku poniosła szkodę w wysokości 1.571.621,67 zł, a zaskarżony skargą wyrok nie podlega wzruszeniu w drodze innych środków prawnych. Brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania z powodu nieważności postępowania (art. 401 k.p.c.) lub z powodów restytucyjnych wznowienia (art. 403 k.p.c.) ani też do wniesienia powództwa przeciwegzekucyjnego opozycyjnego (art. 840 k.p.c.), a ponadto wyrok ten nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną (art. 3982 § 1 k.p.c.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga została wniesiona przeciwko podmiotowi pozbawionemu zdolności prawnej i sądowej, gdyż U. sp. z o.o. w S. została prawomocnie wykreślona z KRS 22 lipca 2022 r., co miało miejsce już po wydaniu zaskarżonego wyroku, a przed wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Keywords

AI generated
legally protected interest european Enforcement Order action for recovery of property loss of object res judicata bar exhaustion of domestic remedies

Cited Legislation

AI generated
art. 189 k.p.c
akt: II Ca 1264/21) jest niezgodny z art. 189 k.p.c.
art. 58 § 2 k.c
art. 401 k.p.c
Brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania z powodu nieważności postępowania (art. 401 k.p.c.) lub z powodów restytucyjnych wznowienia (art.
art. 403 k.p.c
401 k.p.c.) lub z powodów restytucyjnych wznowienia (art. 403 k.p.c.) ani też do wniesienia powództwa przeciwegzekucyjnego opozycyjnego (art.
art. 840 k.p.c
403 k.p.c.) ani też do wniesienia powództwa przeciwegzekucyjnego opozycyjnego (art. 840 k.p.c.), a ponadto wyrok ten nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną (art.
art. 3982 § 1 k.p.c
840 k.p.c.), a ponadto wyrok ten nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną (art. 3982 § 1 k.p.c.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga została wniesiona przeciwko podmiotowi pozbawionemu zdolności prawnej i sądowej, gdyż U.
art. 4248 § 1 k.p.c
postanowienie Sądu Najwyższego z 3 grudnia 2008 r., V CSK 338/08, niepubl.) i uzasadniało jej odrzucenie w stosunku do tego podmiotu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
XXVII Ca 16/23
Pozwem z dnia 4 listopada 2019r.
I C 340/15
S. wniósł o zasądzenie od E. K. następujących kwot: 1.504,00 zł, 1.503,00 zł, 1.501,00 zł, 1.558,00 zł i 1.552,00 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 03.02.2015 r. do dnia zapłaty. Powód argumentował, iż roszczenie przeciwko pozwanemu wywodzi z umowy cesji wierzytelności, mocą której nabył należność przysługującą poprzedniemu wierzycielowi wobec pozwanego, a wynikającą z wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 22 czerwca 2011 r. w sprawie o sygn. Akt II K 238/09, zmienionego częściowo wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze w sprawie VI Ka 527/11. We wskazanej sprawie pozwany został uznany winnym popełnienia przestępstwa oszustwa i zobowiązany do zapłaty na rzecz pokrzywdzonego (pierwotnego wierzyciela) kwoty 110.000,00 zł w terminie trzech lat od daty uprawomocnienia się orzeczenia. Powód nabył część wskazanej należności, tj. w powyższych kwotach, o czym zawiadomił pozwanego. W takim stanie rzeczy, w świetle art. 509 k.p.c. roszczenie jest zasadne tak co do zasady jak i wysokości.
I CNP 19/24
Powódka E. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. (obecnie w W.) wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Suwałkach z 30 grudnia 2021 r. Skarżąca wskazała art. 386 § 2 i 4 k.p.c., art. 378 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. i art. 387 § 21 pkt 2 k.p.c., jako przepisy prawa, z którymi zaskarżony wyrok jest niezgodny.Uprawdopodabniając wyrządzenie szkody spowodowanej przez wydanie zaskarżonego wyroku powódka przedłożyła dokumenty w postaci:
IV KK 578/23
IV KK 578/23 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie W.
II Ca 512/14
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 30 maja 2014 roku Sąd Rejonowy w Opocznie po rozpoznaniu sprawy z powództwa E.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CNP 47/24 POSTANOWIENIE 24 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski na posiedzeniu niejawnym 24 kwietnia 2025 r. w Warszawie‎w sprawie ze skargi E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie‎z 27 kwietnia 2022 r., II Ca 1264/21,‎wydanego w sprawie z powództwa E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S.‎przeciwko L.S., K.S. i U. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S.‎z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej J.G.‎o ustalenie, 1. odrzuca skargę w stosunku do U. sp. z o.o. w S.;

2. przyjmuje skargę do rozpoznania w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE

W skardze złożonej 2 czerwca 2023 r. E. sp. z o.o. w S. wniosła o stwierdzenie, że wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy z 27 kwietnia 2022 r. (sygn. akt: II Ca 1264/21) jest niezgodny z art. 189 k.p.c. oraz art. 58 § 2 k.c. Skargę oparła na zarzucie naruszenia art. 189 k.p.c. oraz art. 58 § 2 k.c. Skarżąca podała, że wskutek wydania zaskarżonego wyroku poniosła szkodę w wysokości 1.571.621,67 zł, a zaskarżony skargą wyrok nie podlega wzruszeniu w drodze innych środków prawnych. Brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania z powodu nieważności postępowania (art. 401 k.p.c.) lub z powodów restytucyjnych wznowienia (art. 403 k.p.c.) ani też do wniesienia powództwa przeciwegzekucyjnego opozycyjnego (art. 840 k.p.c.), a ponadto wyrok ten nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną (art. 3982 § 1 k.p.c.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga została wniesiona przeciwko podmiotowi pozbawionemu zdolności prawnej i sądowej, gdyż U. sp. z o.o. w S. została prawomocnie wykreślona z KRS 22 lipca 2022 r., co miało miejsce już po wydaniu zaskarżonego wyroku, a przed wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Istniejący w dacie wniesienia skargi brak w zakresie zdolności spółki wykreślonej z rejestru KRS ma charakter nieusuwalny, co czyniło skargę niedopuszczalną (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 3 grudnia 2008 r., V CSK 338/08, niepubl.) i uzasadniało jej odrzucenie w stosunku do tego podmiotu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. (K.L.)[a.ł] ‎