I CNP 47/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 47/08

POSTANOWIENIE

Dnia 26 czerwca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosław Bączyk

w sprawie ze skargi G. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt I Ca (…),

wydanego w sprawie z powództwa J. M.

przeciwko G. B.

o ochronę posiadania lokalu mieszkalnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 czerwca 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Pozwana złożyła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu

Okręgowego z dnia 9 października 2007 r. Wyrokiem tym zmieniono wyrok Sądu

Rejonowego z dnia 28 maja 2007 r. i przywrócono powodowi posiadanie lokalu

mieszkalnego położonego w Ł. w budynku przy ul. M. Zaskarżonemu wyrokowi pozwana

zarzuciła naruszenie: art. 336 k.c. w zw. z art. 338 k.c. i art. 344 k.p.c., art. 5 k.c., art.

187 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 325 k.p.c., art. 328 § 2 w zw. z art. 233, art. 382 k.p.c. i

art. 391 § 1 k.p.c., art. 445 k.p.c. w zw. z art. 58 § 2 k.r. i op. i art. 205 k.p.c. Pozwana

wskazywała, że wzruszenie zaskarżonego roszczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest obecnie możliwe. W wyniku zaskarżonego wyroku skarżąca

poniosła szkodę w mieniu w wysokości 2.000 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać m.in. uprawdopodobnienie wyrządzenia

szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy. W

judykaturze Sądu Najwyższego przyjmuje się, że przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 4

k.p.c. wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na złożeniu przez

skarżącego oświadczenia, iż szkoda nastąpiła ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru

oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia przez powołanie i przedstawienie stosownych

dowodów. Niezbędne jest przy tym przeprowadzenie odpowiedniego wywodu

wskazującego czas powstania szkody oraz związek przyczynowy pomiędzy tą szkodą a

wydaniem zaskarżonego orzeczenia (tak np. postanowienie z dnia 28 listopada 2006 r.,

III CNP 55/06, nieopubl.; postanowienie z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05,

OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141). Koszty procesu, którymi strona została obciążona w

kwestionowanym w skardze orzeczeniu, nawet gdyby zostały one już uiszczone przed

wniesieniem skargi, nie stanowią szkody w rozumieniu art. 4245 § 1 pkt 1 k.p.c. (np.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 46/06 nieopubl.).

Za ukształtowane w judykaturze należy uznać stanowisko, zgodnie z którym przesłanką

dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia jest istnienie szkody w chwili wnoszenia skargi, a nie możliwość jej

wystąpienia w przyszłości (tak np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 marca

2007 r., IV CNP 29/07, z dnia 21 grudnia 2006 r., III CNP 57/06).

Z treści skargi wynika to, że jednak został spełniony wymóg przewidziany w art.

4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Wprawdzie skarżąca wskazuje na to, że poniosła szkodę w mieniu

w kwocie 2.000 zł [s. (…) skargi], ale określa tę szkodę jako „koszty przegranego

procesu oraz wydatki związane z wymianą zamków w całym domu”. [s. (…) skargi]. W

końcowym fragmencie skargi skarżąca stwierdza także, że „poniesie też stratę

majątkową związaną z utrzymaniem domu, wymianą zamków i koniecznością

eksmitowania powoda”. Jak stwierdzono wcześniej, koszty procesu, zasądzone

kwestionowanym w skardze wyroku, nie stanowią szkody w rozumieniu art. 4245 § 1

k.p.c. To samo odnosi się do szkody jeszcze nieistniejącej w chwili złożenia skargi.

W związku z tym, że skarżąca nie spełniła wymogu skargi przewidzianego w art.

4245 § 1 pkt 4 k.p.c., należało jej skargę odrzucić jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1

k.p.c. ).