I CNP 45/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 45/11

POSTANOWIENIE

Dnia 15 września 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie ze skargi A. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 13 października 2008 r., wydanego w

sprawie z wniosku A. K.

przy uczestnictwie W.Dom Maklerski S.A. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą

w W.

w przedmiocie sprzeciwu A. K. od listy wierzytelności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 września 2011 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

A. K. wniósł w dniu 12 października 2010 r. skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 13 października

2008 r., w przedmiocie sprzeciwu A. K. od listy wierzytelności.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W dniu 25 września 2010 r. wskutek wejścia w życie ustawy z dnia 22 lipca

2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo

upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037) zmienił się stan prawny

w zakresie dotyczącym skargi na niezgodność z prawem prawomocnego

orzeczenia. Według nowego stanu prawnego, przedmiotem skargi o stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

mogą

być

tylko

prawomocne

wyroki

kończące

postępowanie w sprawie, prawomocne postanowienia co do istoty sprawy

kończące postępowanie w sprawie wydane w postępowaniu nieprocesowym,

prawomocne postanowienia wydane

w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie

wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz prawomocne postanowienia

wydane w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu

polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym

za granicą (art. 4241, art. 5192, art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.).

Inne prawomocne orzeczenia, w tym postanowienia incydentalne, a także

orzeczenia

wydane

w

postępowaniu

egzekucyjnym

oraz

upadłościowym

i naprawczym, nie mogą być przedmiotem skargi (art. 767 4 § 3 k.p.c. oraz art. 33

ust. 3 i art. 223 ust. 2 Prawa upadłościowego i naprawczego), mimo to jednak,

jeżeli przez ich wydanie została wyrządzona szkoda, strona może wystąpić

z powództwem o jej naprawienie przez Skarb Państwa (art. 4241b k.p.c. oraz art.

4171 § 2 k.c.).

W

świetle

zatem

obecnie

obowiązującego

stanu

prawnego,

w szczególności art. 223 ust. 2 Prawa upadłościowego i naprawczego, skarga

wniesiona przez A. K. jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu (art.

4248 § 1 k.p.c.).