I CNP 42/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 42/07

POSTANOWIENIE

Dnia 26 czerwca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie skargi M. G. i W. G.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Rejonowego w K.

z dnia 14 czerwca 2006 r., wydanego w sprawie

z wniosku M. W.

przy uczestnictwie M. G. i W. G.

o ustanowienie drogi koniecznej,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 czerwca 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2006 r. Sąd Rejonowy w K.

uwzględniając wniosek wnioskodawcy M. W. ustanowił służebność drogową

przejazdu i przechodu, obciążającą nieruchomość będącą własnością uczestników

postępowania M. i W. G.

W związku ze wskazanym postanowieniem Sądu Rejonowego wymienieni

uczestnicy postępowania wnieśli o stwierdzenie jego niezgodności z prawem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W myśl art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.

Przymus

jest

adwokacko-radcowski

wyłączony

jedynie

w

postępowaniu

o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy

prawnego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub

pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor

habilitowany nauk prawnych,

a

także gdy stroną,

jej organem

lub

jej

przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.), a ponadto gdy zastępstwo

procesowe Skarbu Państwa jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu

Państwa (art. 871 § 3 k.p.c.). Przymus adwokacko-radcowski - z wyjątkiem

wymienionych

wyżej

postępowań

wpadkowych

-

obowiązuje

w

każdym

postępowaniu, w tym również w postępowaniu wywołanym skargą o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Przedmiotowa skarga

sporządzona i wniesiona została osobiście przez uczestników postępowania,

a zatem bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Z tego względu Sąd

Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1 k.p.c.).

jc