I CNP 41/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 41/12

POSTANOWIENIE

Dnia 22 listopada 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper

w sprawie skargi W. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w .

z dnia 28 kwietnia 2008 r., wydanego w sprawie

z powództwa W. K.

przeciwko Rządowi Republiki Uzbekistanu

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 listopada 2012 r.,

umarza postępowanie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2008 r. odrzucił na

podstawie art. 199 § 1 pkt 3 pozew W. K. w sprawie o zapłatę przeciwko Rządowi

Republiki Uzbekistanu ( pkt 1) oraz oddalił wniosek o wezwanie do udziału w

sprawie Skarbu Państwa

Republiki Uzbekistanu (pkt 2). Postanowienie to w

punkcie 2 powód zaskarżył na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c. skargą o stwierdzenie

niezgodności z prawem, wniesioną w dniu 9 czerwca 2009 r. Wnosił o stwierdzenie,

że objęte nim orzeczenie jest niezgodne z art. 64 k.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Dokonana ustawą z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks

cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy – Prawo upadłościowe

i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037) zmiana przepisów kodeksu postępowania

cywilnego wyłączyła możliwość zaskarżenia skargą o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnych postanowień niekończących postępowanie. W wypadku

prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje, można domagać się

odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego

orzeczenia niezgodnego z prawem bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności

orzeczenia w postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie skorzystała

z przysługujących jej środków prawnych (art. 4241b k.p.c.). Ustawa zmieniająca,

która weszła w życie

w dniu 25 września 2010 r. nie zawiera przepisów

międzyczasowych, co zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania przepisów

procesowych oznacza, że od tej chwili skarga o stwierdzenie niezgodności

z prawem innych orzeczeń niż wymienione w art. 424 1 § 1 i 2 k.p.c. jest

niedopuszczalna. Dotyczy to także skarg wniesionych przed dniem wejścia w życie

tej ustawy.

W tym stanie rzeczy wniesiona przez powoda przed tą datą skarga

od

orzeczenia, nie objętego art. 424 § 2 k.p.c., stała się z dniem wejścia w życie

ustawy zmieniającej niedopuszczalna, co uzasadnia umorzenie zainicjowanego nią

postępowania, stosownie do art. 355 § 1 k.p.c.

jw