I CNP 40/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 40/08

POSTANOWIENIE

Dnia 17 lipca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosław Bączyk

w sprawie ze skargi W. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 lutego 2006 r., sygn. akt I ACa (…), wydanego w

sprawie z powództwa W. J.

przeciwko Telewizji (...) S.A. w W.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 lipca 2008 r.,

odrzuca skargę; nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 lutego 2006 r. w całości oraz Sądu Okręgowego z

dnia 6 kwietnia 2005 r. w części dotyczącej wydania uzyskanej korzyści z tytułu

naruszenia przez pozwaną autorskich praw majątkowych powoda. Stwierdzał, że oba te

wyroki naruszają przepisy prawa autorskiego, tj. art. 17, 53, 70 ust. 2, 79 ust. 1 i ust. 70

ust. 1, przepisy kodeksu cywilnego, tj. art. 58 k.c. i art. 73 § 1 k.c., oraz przepisy k.p.c.,

tj. art. 217 k.p.c. i art. 328 § 2 k.p.c., art. 380 k.p.c., art. 274 § 1 k.p.c., art. 276 § 2 k.p.c.,

art. 225 k.p.c., art. 370 k.p.c., art. 373 k.p.c., art. 378 k.p.c. i art. 389 k.p.c. W skardze

znalazł się dłuższy wywód, w którym przedstawiono „szkody spowodowane wydaniem

niezgodnych z prawem orzeczeń i przewlekaniem postępowania”. Skarżący starał się

wskazać na to, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest obecnie możliwe.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia sądowego może

obejmować tylko rozstrzygnięcia prawomocne sądu drugiej instancji, a w sytuacjach

wyjątkowych – także prawomocne orzeczenia Sądu pierwszej instancji (art. 424 1 § 1 i §

2 k.p.c.). Z sentencji wyroku Sądu Okręgowego z dnia 6 kwietnia 2005 r. wynika to, że

oddalono powództwo powoda także w zakresie obejmującym żądanie wydania

uzyskanej korzyści z tytułu naruszenia jego autorskich praw majątkowych. Powód

zaskarżył apelację to rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego [k. (…) akt sprawy], a Sąd

Apelacyjny wyrokiem z dnia 15 lutego 2006 r. oddalił apelację powoda w tym zakresie

(pkt 2 tego wyroku). Oznacza to, że skargą powoda mógł być tylko objęty wyrok Sądu

Apelacyjnego z dnia 15 lutego 2006 r., ponieważ w nim ostatecznie rozstrzygnięto

(negatywnie) o eksponowanym w skardze żądaniu.

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać m.in. uprawdopodobnienie wyrządzenia

szkody spowodowanej wydaniem orzeczenia, którego skarga dotyczy. W judykaturze

Sądu Najwyższego akcentuje się to, że przewidziany w tym przepisie wymóg

uprawdopodobnienia szkody polega na złożeniu oświadczenia, że szkoda już nastąpiła

o

określonym

rozmiarze

i

w

określonej

postaci.

Niezbędne

jest

przy

tym

przeprowadzenie przekonywającego wywodu wskazującego także czas powstania

szkody oraz związek przyczynowy pomiędzy nią a wydaniem zaskarżonego orzeczenia

(por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06,

nieopubl.). Tego wymagania na pewno nie spełnia ta część skargi, w której

zamieszczono oświadczenie o „szkodach spowodowanych wydaniem niezgodnym z

prawem orzeczeń i przewlekaniem postępowania”. Podano tu bowiem jedynie ogólny

opis sytuacji życiowej i finansowej powoda w okresie od 2000 r. do chwili obecnej, w

której nawet nie podjęto próby wykazania istnienia kauzalnego związku przyczynowego

pomiędzy szkodą powoda a prawomocnym rozstrzygnięciem objętym skargą. Przepis

art. 4245 § 1 pkt 1 k.p.c. nie obejmuje, oczywiście, szkody polegającej na „przewlekaniu

postępowania”.

Niespełnienie

zatem

wymogów

skargi

przewidzianych

postępowaniu powoduje konieczność jej odrzucenia (art. 4248 § 1 k.p.c.).

O kosztach postępowania orzeczono przy uwzględnieniu art. 102 k.p.c.

w

tym