Legislator Case Law & Legislation
I CNP 4/13 AI generated

I CNP 4/13 · Sąd Najwyższy

Case Number I CNP 4/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Nakazem zapłaty z dnia 15 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy w W. nakazał pozwanym A. W. i J. W. zapłatę solidarnie kwoty 541248,19 zł wraz z odsetkami na rzecz powoda S. E. L. P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.Pozwani wnieśli skargę na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c., w której żądali stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmienienie lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Legislator headnote

AI generated

art. 4241 § 2 k.p.c, art. 4241 § 1 k.p.c, art. 4248 k.p.c; I CNP 4/13 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt I CNP 4/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie skargi J. W. i A. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakaz zapłaty Sądu Okręgowego w W. z dnia 15 czerwca 2009 r., sygn. Akt […], wydanego w sprawie z powództwa S. E. L. P. Spółki z o.o. w W.‎przeciwko A. W. i J. W. o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2013 r., odrzuca skargę.

Keywords

AI generated
art. 4241 § 2 k.p.c art. 4241 § 1 k.p.c art. 4248 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 4241 § 2 k.p.c
spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.Pozwani wnieśli skargę na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c., w której żądali stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art.
art. 4241 § 1 k.p.c
spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.Pozwani wnieśli skargę na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c., w której żądali stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art.
art. 4248 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CNP 4/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie skargi J. W. i A. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakaz zapłaty Sądu Okręgowego w W. z dnia 15 czerwca 2009 r., sygn. Akt […], wydanego w sprawie z powództwa S. E. L. P. Spółki z o.o. w W.‎przeciwko A. W. i J. W. o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2013 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Nakazem zapłaty z dnia 15 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy w W. nakazał pozwanym A. W. i J. W. zapłatę solidarnie kwoty 541248,19 zł wraz z odsetkami na rzecz powoda S. E. L. P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.Pozwani wnieśli skargę na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c., w której żądali stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmienienie lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Przepis ten wyraża zasadę, że przesłanką dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest wykorzystanie przez stronę przysługujących jej środków prawnych. Wyjątek od wskazanej zasady przewiduje art. 4241 § 2 k.p.c., który w sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi uzależnia od kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: istnienia wyjątkowego wypadku oraz występowania niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.Skarżący nie wykazali, że w przedmiotowej sprawie wystąpił wyjątkowy wypadek, który uniemożliwił im skuteczne złożenie zarzutów od nakazu zapłaty z dnia 15 czerwca 2009 r.Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 k.p.c.). db