I CNP 39/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 39/09

POSTANOWIENIE

Dnia 16 czerwca 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie ze skargi dłużnika M.P. o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w P.

z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt [...],wydanego w sprawie

z wniosku B. S.A.

przeciwko M.P.

o egzekucję świadczenia pieniężnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 czerwca 2009 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 25 lipca 2008 r. Sąd Okręgowy w P. oddalił zażalenie

dłużnika M.P. na postanowienie Sądu Rejonowego w C. z dnia 7 lutego 2008 r o

udzieleniu przybicia. Dłużnik wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem

wskazanego prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem

w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia

warunki przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 1 – 6 k.p.c., powinna zawierać między

innymi uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem

wymaganie to obliguje skarżącego do złożenia oświadczenia, że szkoda wystąpiła,

jak również do wskazania jej rodzaju i rozmiaru oraz do powołania lub

przedstawienia dowodów lub innych środków uwiarygodniających jego twierdzenie.

Ponadto niezbędne jest wskazanie związku przyczynowego między wydaniem

zaskarżonego wyroku a powstaniem szkody (por. postanowienie SN z dnia

23 kwietnia 2009 r., IV CNP 17/09, niepubl., postanowienie SN z dnia 11 sierpnia

2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16 oraz postanowienie SN z dnia

13 grudnia 2005 r., l CNP 28/05, niepubl.).

Skarżący nie uczynił zadość tak rozumianemu obowiązkowi wynikającemu

z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. W szczególności skarżący nie wskazał rozmiaru szkody

i nie powołał dowodów lub innych środków uprawdopodabniających twierdzenie

o szkodzie ograniczając się jedynie do oświadczenia, że została mu wyrządzona

szkoda majątkowa.

Wobec powyższego, na podstawie art. 4248 § 1 w zw. z art. 4245 § 1 pkt 4

k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.