I CNP 39/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 39/06

POSTANOWIENIE

Dnia 23 sierpnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie ze skargi A.S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Apelacyjnego w W.

z dnia 13 kwietnia 2006 r., sygn. akt I ACz …/06

w sprawie z powództwa A. S.

przeciwko Robotniczej Spółdzielni Mieszkaniowej "." w W.

o ustanowienie prawa i zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 sierpnia 2006 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2006 r. Sąd Apelacyjny w W. oddalił

zażalenie powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 lipca 2005

r. oddalające jej wniosek o udzielenie zabezpieczenia.

W związku z wymienionym postanowieniem Sądu Apelacyjnego powódka

wniosła o stwierdzenie jego niezgodności z prawem. Skarga podpisana została

przez ojca powódki działającego jako jej pełnomocnik oraz przez powódkę.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W myśl art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.

Przymus

jest

adwokacko-radcowski

wyłączony

jedynie

w

postępowaniu

o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy

prawnego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub

pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor

habilitowany nauk prawnych,

a

także gdy stroną,

jej organem

lub

jej

przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.), a także gdy zastępstwo procesowe

Skarbu Państwa jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa

(art. 871 § 3 k.p.c.). Przymus adwokacko-radcowski obowiązuje w każdym

postępowaniu przed Sądem Najwyższym, z wyjątkiem wymienionych postępowań

wpadkowych, w tym również w postępowaniu wywołanym skargą o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Należy zatem uznać,

że powódka nie mogła skutecznie udzielić swojemu ojcu pełnomocnictwa do

reprezentowania jej w tym postępowaniu, gdyż nie jest on adwokatem lub radcą

prawnym i nie zalicza się do kręgu osób wymienionych w art. 87 1 § 2 k.p.c.

Wniesiona przez niego skarga jest tym samym niedopuszczalna.

Skargę należałoby uznać również za niedopuszczalną, gdyby przyjąć,

że powódka

–

składając

na

niej

swój

podpis

–

wniosła

ją

osobiście.

Powódka bowiem także nie zalicza się do kręgu osób wymienionych w art. 87 1

k.p.c., które dysponują zdolnością postulacyjną w postępowaniu przed Sądem

Najwyższym.

Z podanych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną

(art. 4248 § 1 k.p.c.).

jz