I CNP 38/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 38/09

POSTANOWIENIE

Dnia 29 maja 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie ze skargi Z. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 11 października 2007 r., wydanego

w sprawie z powództwa E. B.V. z siedzibą w Z. w Holandii

przeciwko Z. W.

o ochronę dóbr osobistych,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2009 r.,

odrzuca skargę i zasądza od skarżącego na rzecz powoda E.

B.V. z siedzibą w Z. w Holandii 1800 zł (tysiąc osiemset złotych)

tytułem zwrotu kosztów postępowania wywołanego wniesieniem

skargi.

Uzasadnienie

Pozwany Z. W., zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł

skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu

Apelacyjnego w […] z dnia 11 października 2007 r.

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać między innymi wykazanie,

że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie

było i nie jest możliwe.

Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c. w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność

orzeczenia z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku

prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, skarga

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje

nawet jeżeli strony nie skorzystały z przysługujących im środków prawnych (chyba

że jest możliwa zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących

stronie środków prawnych). W takim jednak przypadku skarżący zobowiązany jest

wykazać i uzasadnić, że w danej sprawie występuje taka wyjątkowa sytuacja.

Skarga złożona przez skarżącego od orzeczenia Sądu Apelacyjnego z dnia

11 października 2007 r. nie zawiera żadnej wzmianki na temat środków prawnych

przy pomocy, których zaskarżone orzeczenie mogło być wzruszone. Nie wykazano

w niej także, że skarżący powołuje się na szczególną sytuację, o której mowa w art.

4241 § 2 k.p.c. W konsekwencji należy przyjąć, że szczególny wypadek z art. 4241

§ 2 k.p.c. nie występuje, a skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu (art.

4248 § 2 k.p.c.). Każde z określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. wymagań powinno być

w skardze wypełnione. Brak chociażby jednego z nich powoduje, że skarga

dotknięta jest nieusuwalną wadą, co prowadzi do jej odrzucenia a limine. Na

marginesie należy zaś zauważyć, że przedstawiona skarga nie zawiera także

należytego wskazania innych elementów, o których mowa w art. 434 5 § 1 pkt 2, 4

k.p.c., co tym bardziej uzasadnia, zgodnie z 4248 § 2 k.p.c., jej odrzucenie.

O kosztach postępowania ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3,

art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 i art. 42412 k.p.c.

md