I CNP 38/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 38/06

POSTANOWIENIE

Dnia 23 sierpnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie ze skargi B. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 lutego 2004 r., sygn. akt

V Ca …/04

w sprawie z powództwa B.B.

przeciwko D. P.

o ochronę własności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 sierpnia 2006 r.,

odrzuca skargę i zasądza od skarżącej B. B. na rzecz pozwanej

D.P. kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł z tytułu zwrotu kosztów

postępowania przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 19 lutego 2004 r. Sąd Okręgowy w K. Ośrodek

Zamiejscowy w P. oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Rejonowego w L. z

dnia 4 listopada 2003 r. oddalającego powództwo.

W związku ze wskazanym wyrokiem Sądu Okręgowego powódka wniosła

o stwierdzenie jego niezgodności z prawem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z dniem 6 lutego 2005 r. w sposób istotny znowelizowane zostały przepisy

kodeksu postępowania cywilnego, bowiem ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r.

o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju

sądów powszechnych (Dz.U. z 2005 r., Nr 13, poz. 98, dalej – ustawa z dnia

22 grudnia 2004 r.) w tytule VI księgi pierwszej części pierwszej tego kodeksu

dodano dział VIII, zatytułowany „Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia” (art. 4241 - 42412). Wprowadzenie do kodeksu

postępowania cywilnego nowego rodzaju postępowania przed Sądem Najwyższym

wiąże się z dokonaną - ustawą z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy –

Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 162, poz. 1692; dalej –

ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r.) - nowelizacją kodeksu cywilnego w zakresie

uregulowania odpowiedzialności organów władzy publicznej za szkodę wyrządzoną

niezgodnym z prawem jej działaniem. Przepis art. 417 1 § 2 znowelizowanego

kodeksu cywilnego stanowi bowiem, że jeżeli szkoda została wyrządzona przez

wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji, jej naprawienia można

żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu ich niezgodności z prawem.

Odnosi się to również do wypadku, gdy prawomocne orzeczenie lub ostateczna

decyzja

zostały

wydane

na

podstawie

aktu

normatywnego

niezgodnego

z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą. W sytuacji

określonej w tym przepisie ustawodawca uzależnił więc możliwość dochodzenia

naprawienia szkody od uprzedniego stwierdzenia we właściwym postępowaniu,

że orzeczenie nie było zgodne z prawem. Aczkolwiek nowelizacja przepisów prawa

materialnego weszła w życie z dniem 1 września 2004 r. (art. 6 ustawy z dnia

17 czerwca 2004 r.), to wymagane „właściwe postępowanie”, mające na celu

uzyskanie prejudycjalnego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem,

uregulowano dopiero we wskazanych wyżej art. 4241 - 42412 k.p.c.

Zgodnie jednak z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, skarga

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od

orzeczeń, które stały się prawomocne od dnia 1 września 2004 r. (por. uchwała

składu siedmiu sędziów z dnia 26 października 2005 r., III BZP 1/05, Biul. SN 2005,

nr 10, s. 25, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2005 r., I CNP 1/05,

OSNC 2006, nr 1, poz. 15). Powódka zaskarżyła natomiast orzeczenie wydane

przed tą datą, co przesądza o niedopuszczalności skargi.

Z podanych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 4248 § 1

k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 i 108 § 1

w zw. z art. 391 § 1, 39821 i 42412 k.p.c.

jz