I CNP 32/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 32/12

POSTANOWIENIE

Dnia 5 września 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon

w sprawie ze skargi S. Spółki z o.o. w Z. o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W.

z dnia 21 grudnia 2009 r., wydanego w sprawie

z powództwa Gminy N.

przeciwko S. Spółce z o.o. w Z.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 września 2012 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2009 r. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy w

części wyrok zaoczny z dnia 27 maja 1999 r., w sprawie z powództwa Gminy N.

przeciwko S. spółka z o.o. z siedzibą w Z., o zapłatę.

Pozwana wniosła skargę na podstawie art. 424 1 k.p.c., w której żądała

stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga

dotyczy

wyroku

sądu

I

instancji,

podlega

zatem

ocenie

z perspektywy kryteriów z art. 4241§ 2 k.p.c. Przepis ten uzależnia dopuszczalność

skargi od kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: istnienia wyjątkowego

wypadku

oraz

występowania

niezgodności

z

prawem

o

kwalifikowanym

charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego

lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.

Skarżący nie wykazał, że w przedmiotowej sprawie wystąpił wyjątkowy

wypadek, który uniemożliwił mu złożenie apelacji od wyroku Sądu Okręgowego z

dnia 21 grudnia 2009 r. Analiza sprawy będącej przedmiotem skargi wskazuje też,

że nie został naruszony art. 217 k.p.c. i art. 233 k.p.c. Tym samym brak jest

podstaw dla przyjęcia, że stanowisko Sądu Okręgowego zajęte w zaskarżonym

wyroku narusza podstawowe zasady porządku prawnego lub konstytucyjne

wolności albo prawa człowieka i obywatela. Skarga podlega zatem odrzuceniu na

podstawie art. 4248 § 2 k.p.c.

Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji.

es