I CNP 32/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 32/07

POSTANOWIENIE

Dnia 25 maja 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie ze skargi J.K.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu

Apelacyjnego z dnia 11 maja 2006 r., sygn. akt [...],

wydanego w sprawie

ze skargi J.K. o wznowienie postępowania

w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "S."

przeciwko J.K. o zapłatę

i z powództwa wzajemnego J.K.

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "S."

o zapłatę, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego

z dnia 21 października 2005 r., sygn. akt [...],

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 maja 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

pozwanego-powoda wzajemnego J.K. o wznowienie postępowania zakończonego

prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 21 października 2005 r.

W związku ze wskazanym postanowieniem Sądu Apelacyjnego skarżący

wniósł o stwierdzenie jego niezgodności z prawem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W myśl art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.

Przymus

jest

adwokacko-radcowski

wyłączony

jedynie

w

postępowaniu

o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy

prawnego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub

pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor

habilitowany nauk prawnych,

a

także

gdy stroną,

jej organem

lub

jej

przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.), a ponadto gdy zastępstwo

procesowe Skarbu Państwa jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu

Państwa (art. 871 § 3 k.p.c.). Przymus adwokacko-radcowski obowiązuje w każdym

postępowaniu, z wyjątkiem wymienionych postępowań wpadkowych, w tym również

w postępowaniu wywołanym skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia. Przedmiotowa skarga sporządzona i wniesiona została

osobiście przez pozwanego-powoda wzajemnego, a zatem bez zachowania

przymusu adwokacko-radcowskiego. Z tego względu Sąd Najwyższy odrzucił

skargę jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1 k.p.c.).