I CNP 30/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 30/10

POSTANOWIENIE

Dnia 29 października 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie skargi S. B. i A. C. o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P.

z dnia 1 lipca 2009 r., sygn. akt IV Ca (…), wydanego w sprawie

z powództwa S. B. i A. C.

przeciwko R. B.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 października 2010 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Powodowie S. B. i A. C., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika,

wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu

Okręgowego w P. z dnia 1 lipca 2009 r. Skarga powodów podlega odrzuceniu.

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem w

części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki

przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi „wykazanie, że

wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie

jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego warunku skargi oznacza, że

skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących

środków zaskarżenia, których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego

orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść

skutku. Skarżący powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od

zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby

nastąpić wzruszenie zaskarżonego orzeczenia.

Należy podkreślić, że nie chodzi tylko o skargę kasacyjną lub skargę o

wznowienie postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub

uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności

orzeczenia, a także, że zgodnie z 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący musi „wykazać” (nie

tylko „wskazać”), iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w skardze tę

okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze

stosownego wywodu dowieść jej istnienia i przekonująco uzasadnić.

Zawarta w skardze powodów argumentacja nie może być uznane za prawidłowe

(wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

Skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała odrzuceniu (art. 424 8 § 1 k.p.c.).