I CNP 3/19 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 3/19 POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie ze skargi S. H. D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. ‎z dnia 1 grudnia 2016 r., sygn. akt V Ca (…), wydanego w sprawie z powództwa E. P. ‎przeciwko S. H. D. ‎o opróżnienie lokalu mieszkalnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 września 2019 r., odrzuca skargę; przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w R. adw. M. Ż. P. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w R. oddalił apelację pozwanego S. B. H. D. od wyroku Sądu Rejonowego w R., w sprawie z powództwa E. P. o opróżnienie lokalu mieszkalnego.Pełnomocnik pozwanego wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga nie czyni zadość wymaganiu przewidzianemu w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Ustawodawca z dniem 3 kwietnia 2018 r. wprowadził do systemu prawnego nowy nadzwyczajny środek zaskarżenia w postaci skargi nadzwyczajnej, którą uregulował w art. 89 i nast. ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.

U. z 2018 r. poz. 5 z późn. zm.). Podstawy zaskarżenia orzeczenia tym szczególnym środkiem procesowym są po części zbieżne z podstawami skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, ponieważ skargę nadzwyczajną można wnieść od orzeczenia naruszającego zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w Konstytucji lub w rażący sposób naruszającego prawo przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Co kluczowe, w razie uwzględnienia skargi nadzwyczajnej może dojść do eliminacji z obrotu prawnego zaskarżonego orzeczenia.

W konsekwencji, wnosząc skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i wypełniając wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., strona powinna także wykazać, że wystąpiła z wnioskiem do właściwego organu o wniesienie skargi nadzwyczajnej oraz że jej wniosek nie został uwzględniony (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2018 r., III CNP 9/18, OSNC 2018, Nr 12, poz. 121, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2018 r. IV CNP 38/18, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2018 r., II CNP 17/18, niepubl.).Skarżący do możliwości skorzystania ze skargi nadzwyczajnej w ogóle się nie odniósł, koncentrując się na analizie innych środków zaskarżenia.

Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 2 k.p.c.). jw l.n