I CNP 29/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 29/08

POSTANOWIENIE

Dnia 5 września 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Gerard Bieniek

SSA Dariusz Dończyk

w sprawie ze skargi M. T., B. R., B. M. i M. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 7 września 2007 r., sygn. akt VI

Co (…), wydanego w sprawie z wniosku M. T., B. R., B. M. i M. M.

przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Wojewody X.

o zawezwanie do próby ugodowej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 września 2008 r.,

oddala skargę; odstępuje od obciążenia wnioskodawców kosztami postępowania

ze skargi na rzecz Skarbu Państwa - Wojewody X.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 7 września 2007 r. zasądził na rzecz

Skarbu Państwa - Wojewody X. od wnioskodawców koszty postępowania wywołane

próbą ugodową w oparciu o art. 98 k.p.c., biorąc za podstawę ich obliczenia stawki

minimalne określone w § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września

2002 r. w spawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z rzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze

zm.: dalej: „rozporządzenia”).

Wnioskodawcy zaskarżyli to postanowienie skargą o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 186 § 1 k.p.c. obowiązek zwrotu kosztów postępowania

wywołanych próbą ugodową obciąża wnioskodawcę, jeżeli nie stawi się na posiedzenie

pojednawcze. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że wysokość tych kosztów

powinna być ustalona na podstawie założeń art. 98 § 2 i 3 k.p.c. (M. Jędrzejewska, w:

Komentarz do Kodeksu postępowania cywilnego, Warszawa 2006, s. 437). Sąd

Rejonowy na gruncie tego stanowiska uznał, że wezwanemu Skarbowi Państwa należy

się

zwrot

kosztów

wynagrodzenia

postępowania

adwokata

według

wywołanych

stawek

próbą

minimalnych

ugodową

w

określonych

wysokości

w

§

rozporządzenia.

Przepis art. 4241 § 2 k.p.c. umożliwia zaskarżenie prawomocnych orzeczeń

wydanych nie tylko przez sądy drugiej, ale i pierwszej instancji. W tym wypadku

dopuszczalność skargi warunkuje okoliczność, że nie jest już możliwe skorzystanie z

innych środków prawnych. Wyjątek ten uzasadniony jest szczególnym charakterem

podstaw w postaci naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub

konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.

Wbrew twierdzeniu skarżących zasądzenie na rzecz Skarbu Państwa kosztów

wywołanych próbą ugodową w wysokości wynagrodzenia adwokata według stawek

minimalnych określonych w § 6 rozporządzenia nie narusza prawa skarżących do sądu.

Skarżący pomijają, że było ono wynikiem nie stawienia się ich na posiedzenie sądu.

Przyjęte zaś przez Sąd Rejonowy stanowisko, że Skarbowi Państwa należy się zwrot

tych kosztów w orzeczonej wysokości nie stanowi rażącego naruszenia prawa. Nie

sposób bowiem pominąć, że u jego podłoża legła wskazana wypowiedź w literaturze, a

co za tym idzie, mieści się ono w pewnych dopuszczalnych granicach interpretacji

przepisów prawa procesowego.

Z tych przyczyn orzeczono, jak w sentencji (art. 42411 § 1 k.p.c.).