I CNP 28/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 28/11

POSTANOWIENIE

Dnia 9 grudnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie skargi G. R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 5 sierpnia 2009 r., wydanego w sprawie

z powództwa G. R.

przeciwko N. Spółce z o.o. w W.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 grudnia 2011 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna odpowiadać ogólnym wymogom pisma procesowego oraz szczególnym

wymogom przewidzianym dla tego środka prawnego w art. 424 5 § 1 k.p.c.

Art. 4245 § 1 k.p.c. określa wymogi skargi o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia o charakterze konstrukcyjnym, niezbędne do

uznania wniesionego środka za skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 4242 § 1 k.p.c. Niespełnienie przez

skargę któregokolwiek z wymogów określonych w art. 424 5 § 1 k.p.c. skutkuje jej

odrzuceniem przez Sąd Najwyższy (art. 4248 § 1 k.p.c.). Należy do nich między

i innymi uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Skarżąca G. R. w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 5 sierpnia 2009 r. ograniczyła się

do stwierdzenia, że jego zmiana lub uchylenie nie było i nie jest możliwe, gdyż

skarga kasacyjna od tego wyroku była niedopuszczalna ze względu na zbyt niską

wartość przedmiotu sporu. Nie stanowi to spełnienia wymogu określonego w art.

4245 § 1 pkt 5 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało utrwalone

stanowisko, że samo wskazanie przez skarżącego, iż od zaskarżonego orzeczenia

nie przysługiwała skarga kasacyjna lub skarga o wznowienie postępowania nie

odpowiada wymogowi wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie było

możliwe w drodze innych środków prawnych. W świetle tego przepisu wymagane

jest przedstawienie odpowiedniego wywodu prawnego pozwalającego uznać, że

skarżący wykazał brak możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia przy

pomocy dostępnych środków prawnych. Niewystarczające jest samo stwierdzenie o

braku możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych, nie poparte stosowną argumentacją i przytoczeniem właściwych

przepisów

prawa.

Podobnie

obowiązek

uprawdopodobnienia

szkody

spowodowanej przez wydanie orzeczenia niezgodnego z prawem (art. 424 5 § 1 pkt

4 k.p.c.) nie może ograniczać się do wskazania potencjalnego źródła szkody. W

judykaturze prezentowane jest przy tym stanowisko, że koszty postępowania, które

stanowią większość sumy składającej się na szkodę majątkową wskazaną przez

skarżącą, nie mogą być uznane za szkodę spowodowaną przez wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy.

Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1

k.p.c.