I CNP 26/17 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 26/17 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak w sprawie ze skargi K. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R.‎z dnia 11 marca 2016 r., sygn. akt V Ca […], wydanego w sprawie z powództwa K. S.‎przeciwko A. W., A. Ż. i D. W.‎o zniesienie służebności drogi koniecznej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2017 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Powód K.S. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 11 marca 2016 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego wyroku z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi „wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.).

Takie ujęcie tego warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie - w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia - jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien, zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie zaskarżonego orzeczenia. Należy podkreślić, że nie chodzi tylko o skargę kasacyjną lub skargę o wznowienie postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności orzeczenia (Zob.

J. Gudowski w: Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Część pierwsza - Postępowanie rozpoznawcze, Część druga - Postępowanie zabezpieczające, wyd. 2, tom 2, red. T. Ereciński, Warszawa 2007, s. 327).Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący musi „wykazać" (nie tylko „wskazać"), iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu dowieść jej istnienia i przekonująco uzasadnić.Zawarte w skardze powoda stwierdzenie, że zmiana ani uchylenie zaskarżonego wyroku nie była i nie jest możliwa bez podania stosownej podstawy prawnej nie może być uznane za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.Skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.). awjw