I CNP 25/06 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedpowoda i pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 7 kwietnia 2003 r. Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 162, poz. 1692; dalej –
Legislator headnote
AI generatedart. 4248 § 1 k.p.c; I CNP 25/06 · Sąd Najwyższy: z dnia 7 kwietnia 2003 r. Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 162, poz. 1692; dalej –
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CNP 25/06
POSTANOWIENIE
Dnia 12 czerwca 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie ze skargi T. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Okręgowego w W.
z dnia 15 stycznia 2004 r., sygn. akt V Ca …/03
w sprawie z powództwa P.O.
przeciwko T. J.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 czerwca 2006 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 stycznia 2004 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelacje
powoda i pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 7 kwietnia 2003 r.
W związku ze wskazanym wyrokiem Sądu Okręgowego pozwany wniósł
o stwierdzenie jego niezgodności z prawem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z dniem 6 lutego 2005r. w sposób istotny znowelizowane zostały przepisy
kodeksu postępowania cywilnego, bowiem ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r.
o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju
sądów powszechnych (Dz.U. z 2005 r., Nr 13, poz. 98, dalej – ustawa z dnia
22 grudnia 2004 r.) w tytule VI księgi pierwszej części pierwszej tego kodeksu
dodano dział VIII, zatytułowany „Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia” (art. 4241 - 42412). Wprowadzenie do kodeksu
postępowania cywilnego nowego rodzaju postępowania przed Sądem Najwyższym
wiąże się z dokonaną - ustawą z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy –
Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 162, poz. 1692; dalej –
ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r.) - nowelizacją kodeksu cywilnego w zakresie
uregulowania odpowiedzialności organów władzy publicznej za szkodę wyrządzoną
niezgodnym z prawem jej działaniem. Przepis art. 417 1 § 2 znowelizowanego
kodeksu cywilnego stanowi bowiem, że jeżeli szkoda została wyrządzona przez
wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji, jej naprawienia można
żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu ich niezgodności z prawem.
Odnosi się to również do wypadku, gdy prawomocne orzeczenie lub ostateczna
decyzja
zostały
wydane
na
podstawie
aktu
normatywnego
niezgodnego
z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą. W sytuacji
określonej w tym przepisie ustawodawca uzależnił więc możliwość dochodzenia
naprawienia szkody od uprzedniego stwierdzenia we właściwym postępowaniu, że
orzeczenie nie było zgodne z prawem. Aczkolwiek nowelizacja przepisów prawa
materialnego weszła w życie z dniem 1 września 2004 r. (art. 6 ustawy z dnia
17 czerwca 2004 r.), to wymagane „właściwe postępowanie”, mające na celu
uzyskanie prejudycjalnego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem,
uregulowano dopiero we wskazanych wyżej art. 4241 - 42412 k.p.c.
Zgodnie jednak z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, skarga
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od
orzeczeń, które stały się prawomocne od dnia 1 września 2004 r. (por. uchwała
składu siedmiu sędziów z dnia 26 października 2005 r., III BZP 1/05, Biul. SN 2005,
nr 10, s. 25, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2005 r., I CNP 1/05,
OSNCP 2006, nr 1, poz. 15). Pozwany zaskarżył natomiast orzeczenie wydane
przed tą datą, co przesądza o niedopuszczalności skargi.
Z podanych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 4248 § 1
k.p.c.).
db