Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CNP 24/22 AI generated

I CNP 24/22 · Sąd Najwyższy

Case Number I CNP 24/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem uzupełniającym z 31 stycznia 2019 r. Sąd Rejonowy w G., w sprawie z powództwa K. K. przeciwko P. […] Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę, zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 46 430,35 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 22 marca 2016 r. do dnia zapłaty. Wyrokiem z 19 czerwca 2020 r. Sąd Okręgowy w G. uchylił zaskarżony wyrok w punkcie 1 ponad kwotę należności głównej 499 zł i w tej części umorzył postępowanie (pkt 1) oraz oddalił apelację w pozostałym zakresie (pkt 3).Powódka zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wyrok Sądu Okręgowego, wskazując na naruszenie: art. 386 § 3 k.p.c., art. 379 pkt 5 w zw. z art. 386 § 2 k.p.c., art. 386 § 2 k.p.c.

Legislator headnote

AI generated

art. 386 § 3 k.p.c, art. 386 § 2 k.p.c, art. 4249 k.p.c, art. 4171 § 2 k.c, art. 4241 § 1 k.p.c, art. 42412 k.p.c; I CNP 24/22 · Sąd Najwyższy: Sąd Rejonowy w G., w sprawie z powództwa K. K. przeciwko P. […] Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę, zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 46 430,35 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 22 marca 2016 r. do dnia zapłaty. Wyrokiem z 19 czerwca 2020 r. Sąd Okręgowy w G. uchylił zaskarżony wyrok w punkcie 1 ponad kwotę należności głównej 499 zł i w tej części umorzył postępowanie (pkt 1) oraz oddalił apelację w pozostałym zakresie (pkt 3).Powódka zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wyrok Sądu Okręgowego, wskazując na naruszenie: art. 386 § 3 k.p.c., art. 379 pkt 5 w zw. z art. 386 § 2 k.p.c., art. 386 § 2 k.p.c.

Keywords

AI generated
type of action disputed claim grounds for cassation withdrawal of action action for rescission value in dispute

Cited Legislation

AI generated
art. 386 § 3 k.p.c
art. 386 § 2 k.p.c
z art. 386 § 2 k.p.c., art.
art. 4249 k.p.c
art. 4171 § 2 k.c
Oczywista bezzasadność skargi powinna być oceniana w powiązaniu z jej celem, którym jest uzyskanie odszkodowania od Skarbu Państwa z tytułu wydania niezgodnego z prawem orzeczenia sądu (art. 4171 § 2 k.c.).Utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazuje, że niezgodnym z prawem w rozumieniu art.
art. 4241 § 1 k.p.c
4171 § 2 k.c.).Utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazuje, że niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 42412 k.p.c
39821 oraz art. 42412 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
V CNP 50/17
W związku z wniesieniem przez uczestniczkę A.R.
IV CNP 53/17
Zgodnie z art. 4249 k.p.c. Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeżeli jest oczywiście bezzasadna. Oczywista bezzasadność skargi powinna być oceniana w powiązaniu z jej celem, którym jest uzyskanie odszkodowania od Skarbu Państwa z tytułu wydania niezgodnego z prawem orzeczenia sądu (art. 417 § 1 w związku z art. 4171 § 2 k.c.). Mając na względzie, że odpowiedzialność ta wiąże się z istotą władzy sądowniczej i niezawisłości sędziowskiej, w judykaturze, przy aprobacie Trybunału Konstytucyjnego, utrwaliło się stanowisko, że niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c. w związku z art. 4171 § 2 k.c. jest tylko takie orzeczenie, którego nieprawidłowość ma charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 września 2012 r., SK 4/11, OTK-A 2012, nr 8, poz. 97 oraz wyroki Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05, OSNC 2007, nr 1, poz. 17, z dnia 4 stycznia 2007 r., V CNP 132/06, OSNC 2007, nr 11, poz. 174, i z dnia 13 stycznia 2017 r., III CNP 3/16, niepubl.).
IV CNP 25/05
Wyrok z dnia 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05 Niezgodność z prawem w rozumieniu art.
I CNP 33/06
Wyrok z dnia 7 lipca 2006 r., I CNP 33/06 Orzeczeniem niezgodnym z prawem – w rozumieniu art.
IV CNP 18/09
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 czerwca 2009 r.
I CNP 14/06
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 maja 2006 r.
AI generated
I CSK 5136/22
Skarżąca E. sp. z o.o. w M. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie, wydanego na skutek apelacji powoda K.K. od wyroku Sądu pierwszej instancji w sprawie o zapłatę.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jako pierwszą przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała potrzebę dokonania wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.). Podniosła przy tym, że wykładni wymaga art. 249 § 1 k.s.h., gdyż konieczne jest rozstrzygnięcie, czy „powództwo o uchylenie uchwały spółki jako podstawę może wskazywać bezpodstawne wzbogacenie, a nadto czy niezaskarżenie uchwały w tym trybie może uprawniać wspólnika wyłączonego ze spółki po upływie terminu do zaskarżenia uchwały do wytoczenia powództwa przeciwko spółce o zwrot dopłat z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia”Jako drugą przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.).
I CSK 391/22
Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z 26 listopada 2020 r. po rozpoznaniu sprawy z powództwa R. S. przeciwko R. […] spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o zapłatę na skutek apelacji Powoda zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w W. z 27 czerwca 2017 r. w ten sposób, że zasądził od Pozwanej w W. na rzecz R. S. kwotę 60.000 zł (sześćdziesiąt tysięcy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 5 marca 2016 r. do dnia zapłaty.Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia wniosła Pozwana, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez oddalenie powództwa w całości, ewentualnie uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał zaskarżone orzeczenie, a także o orzeczenie o zwrocie przez Powoda na rzecz Pozwanej wyegzekwowanego roszczenia w całości wraz z pobranymi odsetkami i kosztami postępowania, jak również zasądzenie na rzecz Pozwanej od Powoda kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
II Ca 658/15
Powód (...) S.A. Oddział w P. z siedzibą w W. wniósł pozew przeciwko M. J. domagając się zasądzenia na jego rzecz kwoty 9 064,10 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Sąd Rejonowy w Ostrzeszowie wyrokiem z dnia 10 września 2015 r. oddalił powództwo i rozstrzygnął o kosztach postepowania.
I CNP 43/22
Powódka B. K. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sadu Okręgowego w Opolu, oddalającego apelację skarżącej w sprawie o zapłatę przeciwko A. S.A. w W..Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W przedmiocie przyjęcia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sąd Najwyższy orzeka w ramach tzw. przesądu, którego celem jest wyeliminowanie takich skarg, które są oczywiście bezzasadne (art. 4249 w zw. z art. 3989 § 2 i art. 42412 k.p.c.). Oceny, czy skarga jest "oczywiście bezzasadna", dokonuje się w powiązaniu z pojęciem "niezgodności orzeczenia z prawem", skoro, zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 3 i 6 k.p.c., jest ono elementem konstrukcyjnym skargi.W orzecznictwie przyjmuje się, że za niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c. może zostać uznane orzeczenie sprzeczne z niewątpliwymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć oraz takie, które zostało wydane w wyniku rażąco błędnej wykładni lub zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej.
II Ca 891/16
Zaskarżonym wyrokiem zaocznym z 28 lipca 2016r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CNP 24/22 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela w sprawie ze skargi K. K.‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sadu Okręgowego w G.‎z dnia 19 czerwca 2020 r., sygn. akt X Ga […]‎w sprawie z powództwa K. K.‎przeciwko P. […] S.A. w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 stycznia 2022 r., 1. odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania;

2. zasądza od skarżącej na rzecz pozwanego kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem uzupełniającym z 31 stycznia 2019 r. Sąd Rejonowy w G., w sprawie z powództwa K. K. przeciwko P. […] Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę, zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 46 430,35 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 22 marca 2016 r. do dnia zapłaty. Wyrokiem z 19 czerwca 2020 r. Sąd Okręgowy w G. uchylił zaskarżony wyrok w punkcie 1 ponad kwotę należności głównej 499 zł i w tej części umorzył postępowanie (pkt 1) oraz oddalił apelację w pozostałym zakresie (pkt 3).Powódka zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wyrok Sądu Okręgowego, wskazując na naruszenie: art. 386 § 3 k.p.c., art. 379 pkt 5 w zw. z art. 386 § 2 k.p.c., art. 386 § 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, którego celem jest uzyskanie prejudykatu umożliwiającego dochodzenie od Skarbu Państwa roszczeń odszkodowawczych za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej.Zgodnie z art. 4249 k.p.c. Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeżeli jest oczywiście bezzasadna. Oczywista bezzasadność skargi powinna być oceniana w powiązaniu z jej celem, którym jest uzyskanie odszkodowania od Skarbu Państwa z tytułu wydania niezgodnego z prawem orzeczenia sądu (art. 4171 § 2 k.c.).Utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazuje, że niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c. w zw. z art. 4171 § 2 k.c. jest tylko takie orzeczenie, którego nieprawidłowość jest rażąca, ma charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 19 kwietnia 2018 r., V CNP 50/17, niepubl., z 26 kwietnia 2018 r., IV CNP 53/17, niepubl.).

Orzeczenie powinno być sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć albo wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (zob. wyroki Sądu Najwyższego: z 31 marca 2006 r., IV CNP 25/05, OSNC 2007, nr 1, poz. 17; z 7 lipca 2006 r., I CNP 33/06, OSNC 2007, nr 2, poz. 35; z 3 czerwca 2009 r., IV CNP 18/09, niepubl.; postanowienie Sądu Najwyższego z 19 kwietnia 2018 r., V CNP 50/17, niepubl.). Podstawą uwzględnienia skargi jest stwierdzona wadliwość orzeczenia, która ma charakter zasadniczy i ewidentny.

Bezprawność judykacyjną w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c., definiuje się w sposób autonomiczny - węższy od bezprawności w rozumieniu przepisów o odpowiedzialności odszkodowawczej w prawie materialnym, z uwzględnieniem specyfiki sądowego stosowania prawa, istoty władzy sądowniczej i niezawisłości sędziowskiej (zob. wyroki Sądu Najwyższego: z 17 maja 2006 r., I CNP 14/06, niepubl.; z 28 marca 2007 r., II CNP 124/06, niepubl.; z 3 czerwca 2009 r., IV CNP 116/08, niepubl.; z 19 kwietnia 2018 r., V CNP 50/17, niepubl.).Oczywiście bezzasadna, w rozumieniu powyższego przepisu, jest skarga, której zarzuty nie wskazują na opisane wyżej, kwalifikowane naruszenie prawa.

Taka sytuacja występuje w rozpoznawanej skardze. Uchybienia zarzucane w rozpoznawanej skardze nie mają charakteru oczywistego i rażącego naruszenia prawa, w rozumieniu wskazanym na wstępie. Zarzucane uchybienia Sądu drugiej instancji, nawet gdyby wystąpiły, nie wykraczają poza dopuszczalne granice zwykłych uchybień związanych z wykładnią i stosowaniem prawa w procesie orzeczniczym i choć mogłyby ewentualnie stanowić podstawę zwykłego środka odwoławczego, to niewątpliwie nie mogą stanowić skutecznej podstawy skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4249 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98, 99 w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 oraz art. 42412 k.p.c.