Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CNP 212/22 AI generated

I CNP 212/22 · Sąd Najwyższy

Case Number I CNP 212/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

S. – powód w postępowaniu przeciwko A. S., G. K., Rejonowej Spółdzielni Rolniczo-Handlowej „S.” w G. w likwidacji, F. sp. z o.o., I. S. oraz T. K. o zapłatę, zakończonym prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 27 grudnia 2017 r. – wniósł pismo zatytułowane „skarga” na postanowienie Sądu Najwyższego z 18 czerwca 2020 r., którym odrzucono jego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyżej wskazanego prawomocnego wyroku. Skarżący zarzucił naruszenie art. 2, 7, 9, 32 i 45 Konstytucji RP oraz art. 3, 6, 13, 14 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga podlegała odrzuceniu z wielu przyczyn.

Legislator headnote

AI generated

art. 871 k.p.c, art. 871 § 2 k.p.c, art. 4243 k.p.c, art. 4248 § 1 k.p.c; I CNP 212/22 · Sąd Najwyższy: S. – powód w postępowaniu przeciwko A. S., G. K., Rejonowej Spółdzielni Rolniczo-Handlowej „S.” w G. w likwidacji, F. sp. z o.o., I. S. oraz T. K. o zapłatę, zakończonym prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 27 grudnia 2017 r. – wniósł pismo zatytułowane „skarga” na postanowienie Sądu Najwyższego z 18 czerwca 2020 r., którym odrzucono jego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyżej wskazanego prawomocnego wyroku. Skarżący zarzucił naruszenie art. 2, 7, 9, 32 i 45 Konstytucji RP oraz art. 3, 6, 13, 14 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga podlegała odrzuceniu z wielu przyczyn.

Keywords

AI generated
constitutional invalidity inadequate constitutional complaint constitutional complaint abroad endangerment of the constitutional order constitutional revision democratic principles

Cited Legislation

AI generated
art. 871 k.p.c
Pierwszą i podstawową z nich było niespełnienie obowiązku posiadania profesjonalnego pełnomocnika uregulowanego w art. 871 k.p.c.
art. 871 § 2 k.p.c
W konsekwencji czynności podejmowane przez stronę osobiście w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, z zastrzeżeniem przypadków wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c., są bezskuteczne i skutkują odrzuceniem skargi bez wzywania do uzupełnienia jej braków.
art. 4243 k.p.c
III CZ 127/22), natomiast niedopuszczalność powtórnego zaskarżania prawomocnego orzeczenia sądu powszechnego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wynika wprost z art. 4243 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
I CNP 3/20
Powód dnia 23 kwietnia 2019 r.
V ACa 963/17
Zaskarżonym wyrokiem wydanym w dniu 17 lutego 2015 r.
I CSK 318/20
Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2020 r.
AI generated
V CZ 29/20
Sąd Apelacyjny w (...) postanowieniem z dnia 28 lutego 2019 r.
V CNP 7/21
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w K.
SK 87/20
SK 87/20Postanowienie - umorzenie z dnia 25 lutego 2021Dokumenty w sprawie Sygnatura SK 87/20 Data wpływu do TK 25 lutego 2019 Data wpływu do STK 25 sierpnia 2020 Pochodzi z Ts 32/19 Podmiot w sprawieProkurator Generalny - uczestnik postępowaniaSejm Rzeczypospolitej Polskiej - uczestnik postępowania Przedmiot sprawyUstawa z dnia 17. 11. 1964r. Kodeks postępowania cywilnego art. 398(9) par. 1 pkt 4 WzorceKonstytucja z dnia 2. 04. 1997r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej art. 176 ust. 1art. 45 ust. 1art. 77 ust. 1 w zw. z art. 2 w zw. z art. 45 ust. 1 Postanowienie - umorzenie z dnia 25 lutego 2021 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 25 lutego 2021 Dotyczy Ograniczenie obowiązku przyjęcia do rozpoznania przez Sąd Najwyższy skarg kasacyjnych do oczywiście uzasadnionych Miejsce publikacji OTK ZU A/2021, poz. 11 Skład SędziaFunkcjaLeon KieresprzewodniczącyStanisław PiotrowiczJustyn PiskorskiPiotr PszczółkowskisprawozdawcaBartłomiej SochańskiStan na: 16-07-2026 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 25 lutego 2021 Dotyczy Ograniczenie obowiązku przyjęcia do rozpoznania przez Sąd Najwyższy skarg kasacyjnych do oczywiście uzasadnionych Miejsce publikacji OTK ZU A/2021, poz. 11 Skład SędziaFunkcjaLeon KieresprzewodniczącyStanisław PiotrowiczJustyn PiskorskiPiotr PszczółkowskisprawozdawcaBartłomiej SochańskiPobierz orzeczenie w formacie docPobierz [123 KB] Spis treści Postanowienie z dnia 25 lutego 2021 r. sygn. akt SK 87/20 przewodniczący:
SK 136/20
art. 4241 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) w zakresie zwrotu: „a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe”, z: – art. 45 ust. 1 Konstytucji, – art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji, – art. 45 ust. 1 w związku z art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji, – art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji, 2) art. 4245 § 1 pkt 5 ustawy – Kodeks postępowania cywilnego, z: – art. 45 ust. 1 Konstytucji, – art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji, – art. 45 ust. 1 w związku z art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji, – art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji, postanawia: umorzyć postępowanie.
I CNP 167/22
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Rejonowego Katowice - Wschód w Katowicach z dnia 8 września 2017 r., oddalającego powództwo o zapłatę kwoty 8000 zł z tytułu odszkodowania i zadośćuczynienia za bezpodstawne i niezgodne z prawem zamknięcie drogi do złożenia skargi konstytucyjnej.W skardze powódka wniosła o stwierdzenie niezgodności zaskarżonego wyroku z art. art. 118 ust. 5 k.p.c. w zw. z art. 10 ust. 2 Konstytucji RP, art. 77 i art. 79 Konstytucji RP, art. 367 § 3 k.p.c. i art. 47b ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych w związku z art.45 ust.1 Konstytucji RP.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CNP 212/22 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mariusz Załucki w sprawie ze skargi powoda W. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Najwyższego z 18 czerwca 2020 r., I CNP 3/20 odrzucającego skargę W. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 27 grudnia 2017 r., sygn. akt V ACa 963/17 wydanego w sprawie z powództwa W. S. przeciwko A. S., G. K., Spółdzielni „S.” w G. w likwidacji, F.M spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G., I. S. i T. K. o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym 28 marca 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie, odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

W. S. – powód w postępowaniu przeciwko A. S., G. K., Rejonowej Spółdzielni Rolniczo-Handlowej „S.” w G. w likwidacji, F. sp. z o.o., I. S. oraz T. K. o zapłatę, zakończonym prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 27 grudnia 2017 r. – wniósł pismo zatytułowane „skarga” na postanowienie Sądu Najwyższego z 18 czerwca 2020 r., którym odrzucono jego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyżej wskazanego prawomocnego wyroku. Skarżący zarzucił naruszenie art. 2, 7, 9, 32 i 45 Konstytucji RP oraz art. 3, 6, 13, 14 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga podlegała odrzuceniu z wielu przyczyn.

Pierwszą i podstawową z nich było niespełnienie obowiązku posiadania profesjonalnego pełnomocnika uregulowanego w art. 871 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (§ 1). Skarżący zaś wniósł środek zaskarżenia osobiście, nie wykazał również, że sam jest adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem bądź profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych (§ 2). Sporządzenie środka zaskarżenia do Sądu Najwyższego osobiście przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym i powoduje konieczność odrzucenia zażalenia a limine bez uprzedniego wzywania do uzupełnienia tego braku.

W postępowaniu przed Sądem Najwyższym zdolność strony do podejmowania przez nią osobiście czynności procesowych jest wyłączona. W konsekwencji czynności podejmowane przez stronę osobiście w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, z zastrzeżeniem przypadków wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c., są bezskuteczne i skutkują odrzuceniem skargi bez wzywania do uzupełnienia jej braków. Nieusuwalność wady pisma, polegającej na jego wniesieniu przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej, która skutkuje koniecznością odrzucenia zażalenia bez możliwości jej sanowania została potwierdzona w licznych judykatach Sądu Najwyższego (zob. np. postanowienia SN z 13 lipca 2022 r., III CZ 229/22; z 14 czerwca 2022 r., III CZ 197/22; z 24 marca 2022 r., III CZ 120/22).Już samo osobiste wniesienie skargi do Sądu Najwyższego w pełni uzasadnia jej odrzucenie.

Na marginesie jednak Sąd Najwyższy wskazuje, że złożone pismo zawierało inne liczne wady i braki, które nawet w przypadku wniesienia skargi zgodnie z wymaganiem z art. 871 k.p.c. również prowadziłyby do jego odrzucenia. Przede wszystkim skarga została wywiedziona od orzeczenia Sądu Najwyższego, którego mocą odrzucono poprzednią skargę powoda. Orzeczenia Sądu Najwyższego są zaś w polskim systemie prawnym ostateczne i niezaskarżalne. Nie przysługuje od nich zażalenie (zob. np. postanowienia SN z 23 kwietnia 2021 r.; I CSK 318/20 oraz z 29 kwietnia 2022 r.;

III CZ 127/22), natomiast niedopuszczalność powtórnego zaskarżania prawomocnego orzeczenia sądu powszechnego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wynika wprost z art. 4243 k.p.c. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1 k.p.c.).