I CNP 21/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 21/12

POSTANOWIENIE

Dnia 11 października 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie skargi M. F. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w R.

z dnia 31 marca 2010 r., wydanego w sprawie

z powództwa Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w Warszawie

przeciwko M. F.

o odszkodowanie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 października 2012 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Pozwany M. F. zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł

skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu

Okręgowego w R. z dnia 31 marca 2010 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c., skarga

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje

wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego wyroku niezgodnego z prawem stronie

wyrządzona została szkoda. Z tego powodu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań

skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 424 5

§ 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez skarżącego w skardze oświadczenia,

że szkoda wystąpiła, ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru.

Pojęcie szkody nie zostało w art. 4241 § 1 k.p.c. zdefiniowane; przyjmuje się,

że może nią być zarówno szkoda majątkowa, jak i niemajątkowa. Należy przyjąć,

uwzględniwszy przede wszystkim charakter oraz cele przedmiotowej skargi,

że szkodą o charakterze majątkowym jest każdy uszczerbek w majątku

poszkodowanego, musi on mieć jednak charakter rzeczywisty, nie hipotetyczny,

spodziewany lub „odłożony” w czasie.

Wskazywane przez skarżącego „zwiększenie się jego pasywów” w majątku

z chwilą wydania zaskarżonego wyroku, nie stanowi szkody w rozumieniu art. 4241

§ 1 k.p.c.; ta szkoda, uzasadniająca odpowiedzialność państwa, powstanie

– oczywiście po spełnieniu pozostałych przesłanek jej wystąpienia – dopiero po

wykonaniu tytułu, czyli po „wyjściu” z majątku skarżącego kwoty, na którą opiewa

tytuł egzekucyjny (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia

2010 r., III CNP 48/10, IC 2011, nr 10, s. 51).

W związku z tym należy przyjąć, że nie została spełniona przesłanka

przewidziana w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., a zatem skarga podlega odrzuceniu jako

niedopuszczalna. Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 424 8 § 1 k.p.c.).

es