Legislator Case Law & Legislation
I CNP 192/22 AI generated

I CNP 192/22 · Sąd Najwyższy

Case Number I CNP 192/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Wnioskodawca S. K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Rzeszowie z 7 maja 2013 r., którym Sąd ten dokonał rozgraniczenia nieruchomości wnioskodawców i uczestniczki. Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, z wyjątkami przewidzianymi w art. 871 § 2 i 3 k.p.c., które w niniejszej sprawie nie zachodzą. Przewidziany w tym przepisie przymus adwokacko-radcowski odnosi się także do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zatem skarga wniesiona osobiście przez stronę (uczestnika postępowania nieprocesowego) podlega odrzuceniu bez wdrażania procedury naprawczej, z uwagi na brak zdolności postulacyjnej skarżącego. Wobec braku możliwości rozpoznania przez Sąd Najwyższy skargi osobiście wniesionej przez stronę nie ma podstaw do ustosunkowania się do innych braków formalnych skargi. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4246 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odrzucił skargę wnioskodawcy.[SOP][as]

Legislator headnote

AI generated

art. 871 § 1 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c; I CNP 192/22 · Sąd Najwyższy: I CNP 192/22 POSTANOWIENIE 20 kwietnia 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Łochowski na posiedzeniu niejawnym 20 kwietnia 2023 r. w Warszawie,‎w sprawie ze skargi S. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem‎prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Rzeszowie‎z 7 maja 2013 r., I Ns 2850/09, wydanego w sprawie z wniosku K. K. i S. K.‎z udziałem H. K.‎o rozgraniczenie, odrzuca skargę.

Keywords

AI generated
boundary of real property lack of territorial jurisdiction building setback violations proof of ownership location of property action for boundary determination

Cited Legislation

AI generated
art. 871 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, z wyjątkami przewidzianymi w art.
art. 13 § 2 k.p.c
AI generated
III Ca 109/15
Postanowieniem z dnia 14 listopada 2014 r.
II Ca 21/15
Postanowieniem z dnia 22 października 2014 roku Sąd Rejonowy w Sandomierzu dokonał rozgraniczenia nieruchomości stanowiącej działkę o numerze ewidencyjnym (...), powierzchni 2,31 ha położonej w (...), gmina D., dla której Sąd Rejonowy w Sandomierzu prowadzi księgę wieczystą o numerze (...), stanowiącej własność A. B. oraz nieruchomości stanowiącej działkę o numerze ewidencyjnym (...), powierzchni 2,31 ha położonej w (...), gmina D., dla której Sąd Rejonowy w Sandomierzu prowadzi księgę wieczystą o numerze (...), stanowiącej własność M. B. (1) według linii oznaczonej kolorem czerwonym, przebiegającej pomiędzy punktami 699-700-701-36 na mapie do celów prawnych biegłego geodety J. K. z dnia 10 czerwca 2013 roku, przyjętej do ewidencji zasobu powiatowego Starosty (...) dnia 16 września 2013 roku pod numerem ewidencyjnym (...). W punkcie II postanowienia Sąd Rejonowy dokonał rozgraniczenia nieruchomości stanowiącej działkę o numerze ewidencyjnym (...), powierzchni 1,11 ha położonej w (...), gmina D., dla której Sąd Rejonowy w Sandomierzu prowadzi księgę wieczystą o numerze (...), stanowiącej własność A. B. oraz nieruchomości stanowiącej działkę o numerze ewidencyjnym (...), powierzchni 1,13 ha położonej w (...), gmina D., dla której Sąd Rejonowy w Sandomierzu prowadzi księgę wieczystą o numerze (...), stanowiącej własność M. B. (1) według linii oznaczonej kolorem czerwonym, przebiegającej pomiędzy punktami 37-41-42-51-801 na mapie do celów prawnych biegłego geodety J. K. z dnia 10 czerwca 2013 roku, przyjętej do ewidencji zasobu powiatowego Starosty (...) dnia 16 września 2013 roku pod numerem ewidencyjnym (...).
III Ca 489/13
Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2013r.
III Ca 687/16
Postanowieniem z dnia 5.07.2016r.
I Ca 233/14
Wnioskodawcy : M. Z. i E. Z. (1) pismem z dnia 30 marca 2012 roku skierowanym do Urzędu Gminy T. wnieśli o wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego, dotyczącego stanowiącej ich własność nieruchomości położonej w K., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki : nr (...), objętej księgą wieczystą nr (...), prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Tarnowie, z położoną w tej samej miejscowości nieruchomością w postaci działki ewidencyjnej nr (...), objętą księgą wieczystą nr (...), prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Tarnowie – stanowiącą własność J. K..

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CNP 192/22 POSTANOWIENIE 20 kwietnia 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Łochowski na posiedzeniu niejawnym 20 kwietnia 2023 r. w Warszawie,‎w sprawie ze skargi S. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem‎prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Rzeszowie‎z 7 maja 2013 r., I Ns 2850/09, wydanego w sprawie z wniosku K. K. i S. K.‎z udziałem H. K.‎o rozgraniczenie, odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca S. K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Rzeszowie z 7 maja 2013 r., którym Sąd ten dokonał rozgraniczenia nieruchomości wnioskodawców i uczestniczki.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, z wyjątkami przewidzianymi w art. 871 § 2 i 3 k.p.c., które w niniejszej sprawie nie zachodzą. Przewidziany w tym przepisie przymus adwokacko-radcowski odnosi się także do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zatem skarga wniesiona osobiście przez stronę (uczestnika postępowania nieprocesowego) podlega odrzuceniu bez wdrażania procedury naprawczej, z uwagi na brak zdolności postulacyjnej skarżącego. Wobec braku możliwości rozpoznania przez Sąd Najwyższy skargi osobiście wniesionej przez stronę nie ma podstaw do ustosunkowania się do innych braków formalnych skargi. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4246 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odrzucił skargę wnioskodawcy.[SOP][as]