I CNP 17/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 17/10

POSTANOWIENIE

Dnia 8 października 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie skargi M. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 9 marca 2009 r.,

sygn. akt V Ca (…), wydanego w sprawie z powództwa M. S.

przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi W.

o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 października 2010 r.,

odrzuca skargę i nie obciąża powoda M. S. kosztami postępowania wywołanego

wniesieniem skargi.

Uzasadnienie

Powód M. S., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł

skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu

Okręgowego w W. z dnia 9 marca 2009 r. Skarga powoda podlega odrzuceniu.

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem

w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki

przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi „wykazanie, że

wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie

jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego warunku skargi oznacza, że

skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących

środków zaskarżenia, których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego

orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść

skutku. Skarżący powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od

zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby

nastąpić wzruszenie zaskarżonego orzeczenia.

Należy podkreślić, że nie chodzi tylko o skargę kasacyjną lub skargę o

wznowienie postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub

uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności

orzeczenia. Zgodnie z 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący musi „wykazać" (nie tylko

„wskazać"), iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych

nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w skardze tę okoliczność w

sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu

dowieść jej istnienia i przekonująco uzasadnić.

Zawarta w niniejszej skardze argumentacja nie może być uznane za prawidłowe

(wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

Skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).

O kosztach postępowania ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 102, art. 108 § 1 w

zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 i art. 42412 k.p.c.