I CNP 145/22 · Sąd Najwyższy

I CNP 145/22 POSTANOWIENIE 28 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski na posiedzeniu niejawnym 28 lipca 2023 r. w Warszawie‎w sprawie ze skargi M. P., D. U., J. P., R. O., A. O. i S. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem‎prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie‎z 14 września 2018 r., XXVII Ca 1773/17,‎wydanego w sprawie z powództwa M. P., A. O.2, D. U., J. P., R. O., B.O., A. O. i S. P.‎przeciwko S. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎o zapłatę, odrzuca skargę. [as](K.L.)

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 września 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił apelację powodów M. P., A. O.2, D. U., J. P., R. O., B. O., A.O., S. P. od wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 31 marca 2017 r., oddalającego powództwo o zapłatę po 400 Euro wraz z ustawowymi odsetkami.W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku z 14 września 2018 r. powodowie jako podstawy skargi wskazali naruszenie art. 778 k.c. oraz art. 118 k.c. w związku „z art. 11 ustawy o usługach turystycznych w zw. z treścią art. 3 ust. 5 i 6 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91”.Postanowieniem z 24 lutego 2022 r.

Sąd Okręgowy odrzucił skargę A. O.2 i B. O.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Stosownie do art. 4245 § 1 k.p.c. do konstrukcyjnych elementów skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia należy: oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości lub w części (pkt 1), przytoczenie podstaw skargi oraz ich uzasadnienie (pkt 2), wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny (pkt 3), uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy (pkt 4), wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (pkt 5), oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem (pkt 6).

Ze względu na nadzwyczajny charakter tego środka prawnego oraz jego funkcję, wszystkie wymagania konstrukcyjne wymienione w art. 4245 § 1 k.p.c. muszą być przytoczone odrębnie i samodzielnie, niezależnie od innych, wobec czego skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 4248 § 1 k.p.c.), co skutkuje jej odrzuceniem.Wniesiona w sprawie skarga nie spełnia wymagania konstrukcyjnego określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c., gdyż nie zawiera wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny.

Formułując skargę, skarżący ograniczyli się jedynie do wskazania przepisów w podstawie skargi. Pominęli tym samym, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. nie spełnia wskazanie podstaw skargi i sformułowanie w ich ramach zarzutów naruszenia określonych przepisów, bo obowiązek przytoczenia podstaw skargi oraz podania przepisów, z którymi zaskarżony wyrok jest niezgodny, dotyczy odrębnych elementów konstrukcyjnych skargi i wskazanie tylko jednego z nich nie jest wystarczające, nawet jeżeli w ocenie skarżącego, w obu przypadkach byłyby to te same normy prawne (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 12 grudnia 2018 r., III CNP 8/18, niepubl., z 17 listopada 2020 r., IV CNP 21/20, niepubl., z 29 stycznia 2021 r., II CNP 18/20, niepubl. oraz z 9 września 2021 r., V CNP 23/20, niepubl.).

Z tych względów, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. Odpowiedź na skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem złożył syndyk masy upadłości S. sp. z o.o. w upadłości w W., jednak legitymacja formalna w sprawie przysługiwała upadłemu, co oznacza, że podmiot uprawniony nie złożył skutecznie odpowiedzi ani wniosku o zasądzenie kosztów postępowania. (K.L.)