I CNP 14/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 14/08

POSTANOWIENIE

Dnia 14 marca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosław Bączyk

w sprawie ze skargi J. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 30 kwietnia 2007 r., sygn. akt

XXIII Ga (…), wydanego w sprawie z powództwa J. M.

przeciwko „R.(...)” Spółce z o.o. w W., Polskiemu Koncernowi Naftowemu „O.(...)” S.A. w

P. i Przedsiębiorstwu Produkcyjno-Handlowo-Usługowemu „D.(...)” Spółce z o.o. w D.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 marca 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Powód złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 30 kwietnia 2007 r. Zarzucił temu wyrokowi

naruszenie podstawowych zasad porządku prawnego, naruszenie praw człowieka i

obywatela (art. 4241 § 2 k.p.c.) oraz starał się skonkretyzować ten zarzut w pięciu

punktach. Stwierdzały, że wystąpił wyjątkowy wypadek wniesienia skargi, ponieważ

zaskarżone orzeczenie narusza podstawowe zasady porządku prawnego, a sąd drugiej

instancji usankcjonował takie wadliwe orzeczenie Sądu Rejonowego. Skarżący podnosił,

że wyrok Sądu Okręgowego, objęty skargą, spowodował nie tylko konieczność

poniesienia kosztów sądowych, ale również bezpośrednią szkodę polegającą na tym, że

nie otrzymał on wynagrodzenia za wykonane przez siebie roboty a jedna ze stron

postępowania wzbogaciła się kosztem skarżącego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Uregulowana w art. 4241 k.p.c. in. skarga stanowi szczególny środek zaskarżenia

przysługujący od prawomocnych orzeczeń sądu. Powinna ona zawierać elementy

wskazane w art. 4245 § 1 k.p.c. Gdyby skarga została wniesiona z powołaniem się na

przepis art. 4241 § 2 k.p.c., skarżący powinien wykazać, że zachodzi wyjątkowy

wypadek uzasadniający wniesienie skargi.

W dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego sformułowano już pewne

ogólne rygory dotyczące sposobu określania wymogu skargi, przewidzianego w art.

4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Przewidziany w tym przepisie obowiązek uprawdopodobnienia

wyrządzenia szkody oznacza konieczność złożenia przez skarżącego oświadczenia, że

szkoda wystąpiła ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru oraz uwiarygodnienia tego

oświadczenia przez powołanie i przedstawienie stosownych dowodów. Niezbędne jest

także przedstawienie stosownego wywodu wskazującego czas powstania szkody oraz

związek przyczynowy między nią a wydaniem zaskarżonego orzeczenia (por. np.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06, niepubl.,

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 38/05 OSNC 2006,

z. 10, poz. 171). Zawarty na s. 2 skargi wywód skarżącego nie spełnia takich wymagań.

Należy też zaznaczyć, że fakt „poniesienia kosztów sądowych” nie może być traktowany

jako szkoda w rozumieniu art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.

Brak zachowania w skardze jej wymogu konstrukcyjnego, przewidzianego w art.

4245 § 1 pkt 4 k.p.c. powoduje konieczność odrzucenia skargi (art. 424 8 § 1 k.p.c.).