I CNP 138/23 · Sąd Najwyższy

I CNP 138/23 POSTANOWIENIE 6 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Grzegorz Misiurek na posiedzeniu niejawnym 6 listopada 2025 r. w Warszawie‎w sprawie ze skargi I. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie ‎z 30 września 2021 r., VII AGa 335/20, wydanego w sprawie z powództwa I. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.‎przeciwko P. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.o ochronę praw do znaku towarowego, prawa do firmy oraz zakazanie czynów nieuczciwej konkurencji, odrzuca skargę i zasądza od powódki na rzecz pozwanej tytułem zwrotu kosztów postępowania wywołanego skargą 2700,00 (dwa tysiące siedemset) zł z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w zapłacie świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia powódce odpisu postanowienia do dnia zapłaty.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać: oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości lub w części (pkt 1), przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie (pkt 2), wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny (pkt 3), uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy (pkt 4), wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (pkt 5) oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem (pkt 6).W judykaturze przyjmuje się, że wszystkie wymogi skargi wymienione w art. 4245 § 1 k.p.c. muszą być spełnione, aby pismo strony mogło być uznane za skargę (zob. postanowienie SN z 13 listopada 2007 r., III CNP 78/07, nie publ.).

Brak któregokolwiek z elementów konstrukcyjnych skargi jest brakiem istotnym, nieusuwalnym w postępowaniu naprawczym i powoduje jej odrzucenie a limine (zob. np. postanowienie SN z 18 stycznia 2006 r., III CNP 26/05, nie publ.).Przedstawiona skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., a wada ta ma charakter nieusuwalny.Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy, polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem wyroku niezgodnego z prawem (zob. m. in. postanowienia SN: z 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7 - 8, poz. 141; z 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ.; z 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16).

Skarżący powinien przy tym przedstawić dowody lub inne środki uwiarygodniające jego twierdzenie (zob. m.in. postanowienia SN: z 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06, nie publ.; z 23 marca 2006 r., IV CNP 23/06, Biul. SN 2006, nr 6, s. 8). Tak rozumianego obowiązku skarżąca nie spełniła. Skarżąca wskazała, że w wyniku wydania zaskarżonego wyroku poniosła szkodę w postaci bezpodstawnie uzyskanych korzyści przez pozwaną, których wydania zamierzała od niej dochodzić po wygraniu sprawy.Szkodą majątkową w rozumieniu art. 4241 § 1 pkt 4 k.p.c. jest każdy uszczerbek w majątku poszkodowanego; musi on mieć jednak charakter rzeczywisty, nie hipotetyczny.

Zagrożenie wystąpienia szkody stwarza jedynie prawdopodobieństwo jej wystąpienia w przyszłości. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem przysługuje natomiast stronie jedynie wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem została już stronie wyrządzona szkoda.Należy podkreślić, że okoliczność, iż wydano orzeczenie niekorzystne dla strony, nieuwzględniające jej żądania lub zajętego w sprawie stanowiska, nie jest równoznaczne z poniesieniem szkody w rozumieniu art. 4241 § 1 pkt 4 k.p.c. Nieuzyskanie przez stronę w postępowaniu sądowym oczekiwanej ochrony prawnej nie zawsze musi prowadzić do powstania uszczerbku majątkowego.

Poniesienie takiego uszczerbku w związku z nieuwzględnieniem roszczenia strona powinna wykazać, czego skarżąca nie uczyniła (zob. np. postanowienia SN: z 29 czerwca 2016 r., IV CNP 2/16, nie publ.; z 5 grudnia 2016 r., I CNP 15/16 - nie publ.). Wypada również zauważyć, że zarzuty sformułowane w skardze nie zostały umotywowane argumentami jurydycznymi uzasadniającymi stwierdzenie, że naruszenia przepisów, stanowiące podstawę skargi, doprowadziły do wydania orzeczenia, którego niezgodność z prawem miałaby charakter elementarny i oczywisty.

Argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu skargi ma w istocie charakter polemiczny ze stanowiskiem Sądu Apelacyjnego, co jest niewystarczające do wykazania kwalifikowanej wadliwości oceny prawnej leżącej u podłoża zaskarżonego wyroku. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.). Grzegorz Misiurek‎ (A.T.) [r.g.]