Supreme Court dismisses constitutional complaint against final judgment due to lack of exhaustion of remedies and proof of damage.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's constitutional complaint challenging a final judgment against the State Treasury. The plaintiff argued violations of civil procedure and consumer credit laws but failed to demonstrate that no other legal remedies were available or that specific damage occurred. The court ruled that the complaint was inadmissible because the plaintiff did not exhaust available appeals and failed to meet the strict requirements for an exceptional case under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4245 § 1 k.p.c.: A constitutional complaint against a final judgment is admissible only if no other legal remedies exist or were unavailable due to force majeure or similar exceptional circumstances, and the complaint must substantiate the damage caused by the judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CNP 127/22 POSTANOWIENIE 26 kwietnia 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Zawistowski na posiedzeniu niejawnym 26 kwietnia 2023 r. w Warszawie,w sprawie ze skargi powódki Z. N. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Katowicachz 18 kwietnia 2019 r., I C 922/18, w sprawie z powództwa Z. N. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w Mikołowieo zapłatę, 1. odrzuca skargę 2. przyznaje radcy prawnemu M. M. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Katowicach kwotę 4050 zł (cztery tysiące pięćdziesiąt), powiększoną o stawkę podatku VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej Z. N. w postępowaniu skargowym 3. nie obciąża Z. N. kosztami postępowania na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił powództwo Z. N. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w Katowicach.W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powódka zarzuciła naruszenie art. 797, 788 § 1, art. 782 § 1 k.p.c., art. 417 § 1 k.c. oraz art. 41 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim i wnosiła o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku z dnia 18 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy zważył co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia - pomijając inne ograniczenia - jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy zmiana lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4241 § 1 k.p.c.).
Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c. w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, można także żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu pierwszej lub drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie wyroku w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych.W rozpoznawanej sprawie taki wyjątkowy wypadek nie występuje.
Apelacja od wyroku Sądu pierwszej instancji została odrzucona. W postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2006 r., I CNP 4/06 stwierdzono, że za potraktowaniem sytuacji jako wyjątkowej w rozumieniu powołanego wyżej przepisu, może dojść w sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługującego jej środka zaskarżenia z powodu ciężkiej choroby, katastrofy, klęski żywiołowej lub uzyskania błędnej informacji od pracownika sądu. Skarżąca tego typu okoliczności nie wskazała.Nie została spełniona również kolejna przesłanka przewidziana w art. 4241 § 2 k.p.c. W wypadku powołania się na naruszenie podstawowych zasad porządku prawnego konieczne jest bowiem wykazanie, że dana zasada istnieje i ma podstawowe znaczenie dla porządku prawnego oraz dokładne określenie w jaki sposób doszło do naruszenia tej zasady w wyniku wydania orzeczenia.
Skarżąca tej przesłanki nie spełniła, ograniczyła się bowiem jedynie do stwierdzenia, że "zaistniał wyjątkowy przypadek, w którym skarżone orzeczenie naruszyło podstawowe zasady porządku prawnego, konstytucyjne prawa i wolności". Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego niewykazanie przez skarżącego, że zachodzi wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego, niezaskarżonego orzeczenia sądu pierwszej instancji, powoduje odrzucenie skargi przez Sąd Najwyższy (postanowienia z dnia 9 lutego 2006 r., IV CNP 41/05, z dnia 6 grudnia 2006 r., V CNP 142/06, z dnia 18 grudnia 2006 r., IV CNP 115/06 oraz z dnia 13 lutego 2007 r., I CNP 85/06, nie publ.).Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna spełniać także wszystkie wymogi określone w art. 4245 § 1 k.p.c., w tym zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowane przez wydanie wyroku, którego dotyczy skarga.
Skarga wniesiona przez skarżącą tego wymogu nie spełnia.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 4248 k.p.c.).[SOP][ms]