Legislator Case Law & Legislation
I CNP 12/06 AI generated

I CNP 12/06 · Sąd Najwyższy

Case Number I CNP 12/06
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

kwietnia2003 r. (sygn. akt I Ns. …/96) podlegała odrzuceniu z następujących warunki przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 1 – 6 k.p.c., powinna zawierać między

Legislator headnote

AI generated

art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c; I CNP 12/06 · Sąd Najwyższy: kwietnia2003 r. (sygn. akt I Ns. …/96) podlegała odrzuceniu z następujących warunki przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 1 – 6 k.p.c., powinna zawierać między

Keywords

AI generated
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
skargi z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CNP 12/06

POSTANOWIENIE

Dnia 28 lutego 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie ze skargi M. S. i T. S. o stwierdzenie niezgodności

z prawem postanowienia Sądu Rejonowego

z dnia 16 kwietnia 2003 r.,

w sprawie z wniosku S. K., W. K., G. K. i B. K.

przy uczestnictwie M.S., T. S. i Miasta W.

o rozgraniczenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2006 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wniesiona przez uczestników postępowania skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 16

kwietnia2003 r. (sygn. akt I Ns. …/96) podlegała odrzuceniu z następujących

przyczyn:

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem

w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia

warunki przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 1 – 6 k.p.c., powinna zawierać między

innymi

„wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest

niezgodne” (pkt 3). Nie sanuje tego braku okoliczność, że przepisy prawa powołane

zostały w podstawach, na których skarga została oparta (art. 424 5 § 1 pkt 2 k.p.c.),

skoro wymagania skargi wskazane w pkt 2 i 3 art. 424 5 § 1 k.p.c. są niezależne od

siebie i spełniają, jako istotne elementy skargi, różne funkcje i cele. Przytoczenie

podstaw skargi i ich uzasadnienie pozostaje w związku z treścią art. 424 4 k.p.c.,

natomiast wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest

niezgodne jest konieczne, bowiem istotą skargi jest właśnie stwierdzenie

niezgodności zaskarżonego orzeczenia z prawem, a więc konkretnym jego

przepisem. Naruszenia prawa materialnego lub procesowego mogą, ale nie muszą

spowodować niezgodności z prawem. Przepisy powołane w podstawach skargi

niekiedy będą jednocześnie przepisami, z którymi zaskarżone

orzeczenie jest

niezgodne, nie zawsze jednak zależność taka będzie występować. Wypełnienie

obowiązku związanego z wymaganiem określonym w art. 424 5 § 1 pkt 3 k.p.c. nałożonego na osoby uprawnione do sporządzenia skargi, którymi są profesjonalni

pełnomocnicy procesowi lub podmioty o kwalifikacjach wskazanych w ustawie - nie

może być, z przyczyn wskazanych, zastąpione przez powołanie jedynie podstaw

skargi i ich uzasadnienie.

Skarga nie spełnia także wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 5

k.p.c. Zgodnie z tym przepisem skarga powinna zawierać „w y k a z a n i e,

że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych

nie

b yło

i

nie

je st

możliwe”. Takie ujęcie tego warunku skargi

oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej

przepisów

dotyczących

środków

zaskarżenia,

których

zastosowanie

–

w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych

przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem

wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie

przysługuje kasacja (skarga kasacyjna) i dlatego wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia nie było możliwe.

Wywód prawny we wskazanym zakresie jednak nie wyczerpuje warunku

skargi z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Skarżącego obciąża bowiem – zgodnie z treścią

tego przepisu – nie tylko obowiązek wykazania, że wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było możliwe, ale także

wykazanie, że nie jest możliwe. Skarżący powinien zatem wykazać, że wznowienie

postępowania w sprawie zakończonej zaskarżonym orzeczeniem - w świetle

przepisów art.399 - 4161 k.p.c. - jest niedopuszczalne ze względu na rodzaj

zaskarżonego orzeczenia albo zarzuty przeciwko temu orzeczeniu nie mieszczą się

w podstawach skargi o wznowienie postępowania. Tylko w następstwie

przeprowadzenia takiego wywodu prawnego skarżący spełni obowiązek wykazania,

że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie tylko nie było ale nie jest możliwe.

Skarga uczestników postępowania wymagań określonych w art. 424 5 § 1

pkt 3 i 5 k.p.c. w ogóle nie zawiera.

Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 424 8 § 1

k.p.c.).

db