I CNP 119/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 119/07

POSTANOWIENIE

Dnia 30 stycznia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosław Bączyk

w sprawie ze skargi A. T. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt I 1 Ca (…),

wydanego w sprawie z wniosku

Z. D. i J. D.

przy uczestnictwie Gminy B. i A. T.

o wpis,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 stycznia 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

A. T. – uczestniczka postępowania o wpis w księdze wieczystej – złożyła skargę

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

postanowienia

Sądu

Okręgowego z dnia 23 czerwca 2005 r., w którym oddalono jej apelację od wpisu w

księdze wieczystej Kw (…) z dnia 21 lutego 2005 r. Wpisu tego dokonano w dziale II tej

księgi wieczystej na podstawie orzeczenia sądowego o zobowiązaniu do złożenia

oświadczenia woli oraz stosownego oświadczenia wnioskodawcy w formie aktu

notarialnego.

W skardze przytoczone zostały przepisy prawa procesowego i materialnego, z

którymi zaskarżone postanowienie – według skarżącej – są niezgodne. Starano się

uprawdopodobnić

fakt

wyrządzenia

szkody,

spowodowanej

zaskarżonym

postanowieniem. Wykazywano, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze

innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest

szczególnym środkiem zaskarżenia, który musi spełniać określone rygory prawne

wymienione m. in. w art. 4245 § 1 k.p.c. Ponadto zgodnie z art. 871 k.p.c., w

postępowaniu

przed

Sądem

Najwyższym

obowiązuje

zastępstwo

stron

przez

adwokatów lub radców prawnych. Chodzi tu o tzw. przymus adwokacko – radcowski. Z

treści złożonej skargi nie wynika to, że skarżąca mogłaby samodzielnie, skutecznie

wnosić skargę, opatrując ją tylko własnym podpisem (art. 871 § 2 k.p.c.). Od

przewidzianej w art. 871 § 1 k.p.c. zasady przymusu adwokacko – radcowskiego nie

zachodzi odstępstwo także wówczas, gdy oddalony został wniosek skarżącego o

ustanowienie adwokata z urzędu na podstawie art. 117 § 1 k.p.c., zawarty w skardze lub

dołączony do takiej skargi [por. k. (…) akt, sygn. I Co (…)].

Naruszenie reguły wyrażonej w art. 871 k.p.c. powoduje odrzucenie skargi na

podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.