I CNP 115/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 115/08

POSTANOWIENIE

Dnia 26 lutego 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie ze skargi małoletniego J.S., reprezentowanego przez matkę A.Ś. o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu

Okręgowego w W. z dnia 25 września 2008 r. sygn. akt [...], wydanego w sprawie z

wniosku A.S.

przy uczestnictwie małoletniego J.S., reprezentowanego

przez matkę A.Ś. i D.R.

o stwierdzenie nabycia spadku,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2009 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 25 września 2006 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił

apelację

małoletniego

J.S.

od

postanowienia

Sądu

Rejonowego

w

W. stwierdzającego, że spadek po J.S., zmarłym dnia 1 grudnia 2004 r. w W., nabyła

na podstawie testamentu notarialnego z dnia 24 września 2001 r. jego żona A.S.

w całości, z dobrodziejstwem inwentarza. Sąd odwoławczy podzielił stanowisko

Sądu pierwszej instancji, że małoletni uczestnik postępowania nie wykazał, iż nabył

spadek po ojcu na podstawie zaginionego własnoręcznego testamentu z dnia

7 kwietna 2004 r.

Od postanowienia Sądu drugiej instancji uczestnik postępowania J.S. wniósł

skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4248 § 2 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia podlega odrzuceniu, jeżeli zmiana zaskarżonego

orzeczenia

w drodze

innych

środków prawnych

była

lub

jest możliwa.

W postanowieniu z dnia 23 stycznia 2008 r., V CNP 187/07 (OSNC-ZD 2006, nr 4,

poz. 107) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że niedopuszczalność skargi, wynikająca

z możliwości zaskarżenia prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji (art.

4241 § 2 k.p.c.), występuje zarówno przy świadomej rezygnacji z wniesienia skargi

kasacyjnej, jak i przy zawinionej przez stronę niemożności skorzystania z tego

środka zaskarżenia. Sąd Najwyższy w niniejszym składzie podziela to stanowisko.

To oznacza, że wniesiona skarga podlega odrzuceniu, ponieważ było możliwe

wzruszenie zaskarżonego postanowienia w drodze skargi kasacyjnej (art. 519 1 § 1

k.p.c.). Tej oceny nie zmienia – jak wynika z przytoczonego postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 23 stycznia 2008 r., V CNP 187/07 – okoliczność, że wniesiona

przez skarżącego skarga kasacyjna została odrzucona.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia (art. 4248 § 2 k.p.c.).