I CNP 1/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 1/12

POSTANOWIENIE

Dnia 11 maja 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie skargi M. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 września 2009 r., wydanego w sprawie

z powództwa M. J.

przeciwko K. S.A. z siedzibą w S.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 maja 2012 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wniesiona przez powoda M. J. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 września 2009 r. podlegała

odrzuceniu z następującej przyczyny.

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem

w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki

przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi „wykazanie,

że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie

było i nie jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego warunku skargi

oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej

przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie – w odniesieniu do

zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie

mogłoby odnieść skutku. Skarżąca powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie

przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje środek prawny, przy

pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie zaskarżonego orzeczenia.

Należy podkreślić, że nie chodzi tu tylko o skargę kasacyjną, ale także o inne

środki prawne (np. skargę o wznowienie postępowania) pozwalające na zmianę

lub uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu

wykonalności.

Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący

musi „wykazać" (nie tylko „wskazać"), iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia

w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić

i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący

wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu dowieść jej istnienia i przekonująco

uzasadnić.

Zawarta w przedstawionej skardze argumentacja nie może być uznana za

prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1 pkt 5

k.p.c.

Skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1

k.p.c.).