I CKN 896/98 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedna podstawie decyzji administracyjnej o przydziale. Powódka wprowadziła się wstąpienia w stosunek najmu, określonych w art. 9 ustawy z dnia 10 kwietnia
Legislator headnote
AI generatedart. 691 k.c, art. 130 k.p.c, art. 3938 § 1 k.p.c; I CKN 896/98 · Sąd Najwyższy: Powódka wprowadziła się wstąpienia w stosunek najmu, określonych w art. 9 ustawy z dnia 10 kwietnia
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CKN 896/98
POSTANOWIENIE
Dnia 16 listopada 2000 r.
Sąd Najwyższy Izba Cywilna
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSN – Marek Sychowicz
Sędziowie:
SN – Kazimierz Zawada
SN – Henryk Pietrzkowski (spraw.)
Protokolant: Anna Matura
po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2000 r.
na rozprawie sprawy
z powództwa J. P.
przeciwko Gminie W. […] – Zakładowi Administrowania Nieruchomościami
o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu
na skutek kasacji powódki
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w W.
z dnia 12 marca 1998 r., sygn. akt V Ca […]
p o s t a n a w i a:
odrzucić kasację.
UZASADNIENIE
Sąd Wojewódzki w W. wyrokiem z dnia 12 marca 1998 r. oddalił apelację
J. P. od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia
26 września 1997 r.
oddalającego powództwo o ustalenie, że powódka wstąpiła w stosunek najmu
lokalu mieszkalnego w W. przy ul. W. […] po zmarłej najemczyni K. P..
Według przyjętych w sprawie ustaleń K. P. była powinowatą powódki.
Zmarła 15 grudnia 1986 r. w spornym mieszkaniu, które zajmowała
na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale. Powódka wprowadziła się
do tego mieszkania w 1997 r. i
Wprawdzie nie zawarła
umowy
o
mieszkała aż do śmierci K. P..
opiekę,
przewidzianej
w
art.
obowiązującego wówczas Prawa lokalowego, ale faktycznie sprawowała opiekę
nad schorowaną K. P..
Sądy obu instancji uznały, iż skoro powódka nie spełnia przesłanek
wstąpienia w stosunek najmu, określonych w art. 9 ustawy z dnia 10 kwietnia
1974 r. - Prawo lokalowe (Dz.U. Nr 30 z 1987 r., poz. 165 z późn. zm.)
stopniem pokrewieństwa lub powinowactwa, nie łączyła jej również
z najemczynią umowa o opiekę w rozumieniu tegoż Prawa, bowiem nie została
zawarta „przed organem administracji”, to powództwo jako nieuzasadnione
podlegało oddaleniu.
W złożonej od powyższego wyroku kasacji, pełnomocnik powódki
zarzucił Sądowi Wojewódzkiemu naruszenie prawa materialnego przez błędną
wykładnię art. 691 k.c. oraz „normy konstytucyjnej stwierdzającej, że wszyscy
są wobec prawa równi i że wszyscy mają prawo do równego traktowania przez
władze publiczne”. Kasacja nie zawiera wniosku o uchylenie lub zmianę
zaskarżonego wyroku.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Kasacja zawiera tylko przytoczenie podstawy kasacyjnej i jej uzasadnienie.
Jednakże nie zamieszczono w niej wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku.
W związku z tym Sąd Najwyższy ograniczył rozprawę do rozstrzygnięcia
formalnoprawnej kwestii dopuszczalności kasacji i uznał, że kasacja nie spełnia
istotnego wymagania procesowego, przewidzianego w art. 393 3 k.p.c.,
a mianowicie brak w niej sformułowania wniosku co do sposobu rozstrzygnięcia
kasacji. Nie zamieszczenie w skardze kasacyjnej wniosku o uchylenie (zmianę)
zaskarżonego wyroku w całości lub części stanowi istotną wadę, której nie
można usunąć w trybie art. 130 k.p.c. (por. postanowienie SN z 3.04.1997 r.,
I PKN 57/97, OSNAP 1997/24/495, a także nie publikowane postanowienie SN
z dnia 31.05.2000 r., I CKN 255/2000). W braku jednego z istotnych elementów
skargi kasacyjnej, to jest należycie sformułowanego wniosku o uchylenie lub
zmianę wyroku, nie można mówić o ważnie wniesionej kasacji. W tej sytuacji
kasacja powódki z powodu jej istotnej wady jest niedopuszczalna.
Takie stanowisko zostało przyjęte w orzecznictwie Sądu Najwyższego
z poprzedniego okresu obowiązywania instytucji procesowej kasacji (por. wyrok
SN, C II 109/37, Zb.O. 1937 r., poz. 82 i orzeczenie SN, C III 1718/35, OSN
1939 r., poz. 195 cytowane w Kodeksie postępowania cywilnego, Komentarz,
Tom I, pod red. K. Piaseckiego, Warszawa 1996 r., s. 1174 i 1175 oraz
T. Ereciński, Apelacja i kasacja w procesie cywilnym (według ustawy z dnia
1 marca 1996 r., Warszawa 1996 r., s. 116 i 117). Skład orzekający Sądu
Najwyższego w niniejszej sprawie, podziela powyższe poglądy prawne.
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że kasacja wniesiona w niniejszej
sprawie, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu (art. 3938 § 1 k.p.c.).
aw
er