I CKN 787/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CKN 787/98

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 20 czerwca 2000 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN – Andrzej Wypiórkiewicz

Sędziowie:

SN – Marian Kocon (spraw.)

SA – Krzysztof Strzelczyk

Protokolant: Bożena Kowalska

po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2000 r.

na rozprawie sprawy z powództwa J. B.

przeciwko Gminie Miejskiej G. – Zakład Gospodarki Mieszkaniowej

o „zobowiązanie do udzielenia informacji”,

na skutek kasacji powoda

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w O.

z dnia 19 lutego 2000 r., sygn. akt I Ca […]

uchyla zaskarżony wyrok oraz wyrok Sądu Rejonowego w B.

z dnia 4 grudnia 1997 r., sygn. akt I C […], i sprawę przekazuje

temuż

ostatniemu

Sądowi

do

ponownego

rozpoznania

i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Powód J. B., jako właściciel bliżej określonego lokalu mieszkalnego,

wystąpił do Sądu Rejonowego z żądaniem zobowiązania pozwanego Zakładu

Gospodarki Mieszkaniowej do złożenia informacji dotyczącej wskaźników

przyjętych do obliczania opłat za energię cieplną. Żądanie to uzasadnił tym, że

pozwany – wbrew, w jego ocenie, brzmieniu art. 29 ustawy z dnia 24 czerwca

1994 r. o własności lokali /Dz. U. Nr 85, poz. 388/ - odmawia mu dobrowolnego

przedłożenia tej informacji.

Sąd Rejonowy w B. wyrokiem z dnia 4 grudnia 1997 r. żądanie powoda

oddalił. Wyraził przy tym zapatrywanie, które legło u podłoża tego

rozstrzygnięcia, że żądanie powoda ma charakter ustalający, a więc jest oparte

na art. 189 k.p.c., jednakże dotyczy ono ustalenia faktu, a jego ustalenie

w świetle tego przepisu jest niedopuszczalne.

Przytoczone zapatrywanie zostało przez Sąd Wojewódzki w O. uznane

za prawidłowe, toteż apelacja powoda została wyrokiem tego Sądu z dnia

19 lutego 1998r. oddalona.

Kasacja powoda - oparta na obu podstawach a art. 3931 k.p.c. - zawiera

zarzut naruszenia art. 328 § 2, 321 § 1 k.p.c., a także art. 189 k.p.c., art. 19 i 29

ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, i zmierza do uchylenia

zaskarżonego wyroku oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Rozpoznając sprawę w przytoczonych granicach kasacji (art. 39311k.p.c.),

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rację ma skarżący, że niepodobna podzielić zapatrywania sądów niższych

instancji, by przedmiotem jego żądania było ustalenie okoliczności faktycznych.

Skarżącemu bowiem, wedle treści żądania pozwu, w istocie chodzi o złożenie

przez pozwanego – zarządcę szczegółowego rozliczenia poniesionych przezeń

wydatków na energię cieplną. Skarżący jest zainteresowany w tym, by

niezależnie od całościowego rozliczenia się pozwanego ze swych czynności

zarządcy, otrzymać jedynie szczegółowe rozliczenie poniesionych kosztów za

energię cieplną. Skarżący prawa do domagania się rozliczenia tych kosztów

upatruje w art. 29 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Z uwagi

zaś na fakt, że pozwany – zarządca odmówił skarżącemu złożenia owego

rozliczenia, zdaniem skarżącego uprawnienia tego może on skutecznie

dochodzić w niniejszym postępowaniu sądowym. Wychodzi przy tym skarżący

z założenia, że błędne jest stanowisko pozwanego - zarządcy, iż w razie

odmowy przez niego złożenia owego rozliczenia nie dojdzie do konsekwencji

prawnej w postaci zastosowania doń przymusu państwowego zapewniającego

wyegzekwowanie obciążającego go obowiązku.

Sąd Wojewódzki w O. wydając zaskarżony wyrok odmiennie ocenił treść

żądania pozwu, w związku z czym trafny jest zarzut skarżącego, że wyrok został

wydany z naruszeniem m. in art. 189 k.p.c. Dlatego też Sąd Najwyższy

uwzględnił kasację i uchylił nie tylko zaskarżony wyrok, ale także

poprzedzający go wyrok Sądu Rejonowego, jako że oba Sądy nie rozpoznały

istoty sprawy. Z tej też przyczyny spod oceny Sądu Najwyższego usuwa się

przytoczone zapatrywanie skarżącego co do przysługującego mu uprawnienia

dochodzonego w sprawie.

Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

aw

db