I CKN 724/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CKN 724/98

W Y R O K

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 maja 2000 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN – Marian Kocon (spraw.)

Sędziowie:

SN – Hubert Wrzeszcz

SN – Mirosława Wysocka

Protokolant: Ewa Krentzel

po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2000 r.

na rozprawie sprawy

z powództwa […] Spółdzielni Mieszkaniowej w B.

przeciwko W. D.

o zapłatę

na skutek kasacji powódki

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w O.

z dnia 4 listopada 1997 r., sygn. akt I Ca […]

oddala kasację.

UZASADNIENIE

Sąd Wojewódzki w O. wyrokiem z dnia 4 listopada 1997 r. oddalił apelację

powódki od wyroku Sądu Rejonowego w O. z dnia 26 czerwca 1997 r., którym

tenże Sąd oddalił żądanie powodowej Spółdzielni zasądzenia na jej rzecz

od pozwanego W. D. 51919800 zł /sprzed denominacji/ z tytułu reszty kosztów

wybudowanego

lokalu

użytkowego.

Sąd

ten

podzielił

zapatrywanie

Sądu Rejonowego, że powódka nie wykazała, aby ten wydatek poniosła.

Kasacja powódki - oparta na obu podstawach z art. 3931 k.p.c. - zawiera

zarzut naruszenia przepisów procedury, mianowicie art. 382, 328 § 2 , 233, 244

§ 1 § 2, 245, 246 i 253 k.p.c. oraz prawa materialnego art. 6 k.c., i zmierza do

uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego

rozpoznania.

Rozpoznając sprawę w przytoczonych granicach kasacji (art. 393 11k.p.c.),

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Istota podniesionych w kasacji zarzutów sprowadza się do kwestionowania

zapatrywania Sądów niższych instancji, że złożone przez powódkę księgi

księgowe oraz wyciągi z konta pozwanego nie są dokumentami urzędowymi

w rozumieniu art. 244 k.p.c.

Zarzut ten jest bezzasadny już tylko dlatego, że uszło uwagi skarżącej, iż

treść art. 244 § 2 k.p.c., na który powołuje się skarżąca, określającego rodzaje

organizacji uprawnionych do sporządzania dokumentów urzędowych nie

sprowadza się tylko do odesłania do odpowiedniego stosowania § 1 tego

artykułu, ale dodatkowo jeszcze ogranicza przedmiotowy zakres sporządzania

przez te organizacje dokumentów urzędowych - do „poruczonych im przez

ustawę spraw z dziedziny administracji państwowej”. Innymi słowy, istnieje

zasadnicza różnica pomiędzy sporządzaniem dokumentów urzędowych przez

organy administracyjne - muszą być one sporządzone „w zakresie ich

działania”, a sporządzaniem dokumentów urzędowych przez organizacje

określone w art. 244 § 2 k.p.c. - mogą je one sporządzać jedynie „w zakresie

poruczonych im przez ustawę spraw z dziedziny administracji państwowej”,

a nie - jak w pierwszym przypadku - w zakresie ich działania. Zakres

przedmiotowy sporządzania dokumentów urzędowych w trybie art. 244 § 2

k.p.c. jest więc znacznie węższy, aniżeli zakres przedmiotowy określony w § 1

tego artykułu. Organizacje określone w § 2 mogą również sporządzać

dokumenty w zakresie swojej działalności i w odpowiedniej formie, które

jednak nie będą wcale dokumentami urzędowymi, albo dlatego, że dana

organizacja nie otrzymała do prowadzenia żadnej ustawowo jej przekazanej

kategorii spraw z zakresu administracji publicznej, albo też dlatego, że mając

nawet przekazane ustawowo takie sprawy dokument wystawiła ona w dziedzinie

innych spraw, aczkolwiek w zakresie swojego działania.

Ustawodawca, gdyby chciał wyłącznie rozszerzyć krąg podmiotów

uprawnionych do sporządzania dokumentów urzędowych i zarazem zachować

zakres przedmiotowy sporządzania tych dokumentów taki sam jak w § 1 art.

244, to formułując treść § 2 tego artykułu ograniczyłby się - po wymienieniu

tych podmiotów - tylko do odesłania do odpowiedniego stosowania § 1. Skoro

jednak ustawodawca dodał w ostatniej części § 2 określenie zakresu

sporządzania przez te podmioty dokumentów urzędowych – „w zakresie

poruczonych im przez ustawę spraw z dziedziny administracji państwowej”, to

tym samym odmiennie niż w § 1, bo w sposób węższy – zakreślił on w § 2

przedmiotowy zakres sporządzania tych dokumentów.

Niewątpliwie, rozliczenie, o jakie chodzi w sprawie, nie dotyczy „dziedziny

administracji państwowej”.

Z tych przyczyn na podstawie art. 39312 k.p.c. orzeczono jak w sentencji

wyroku.

aw

jb.