I CKN 603/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CKN 603/98

POSTANOWIENIE

Dnia 24 marca 2000 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSN - Lech Walentynowicz

Sędziowie:

SN - Tadeusz Domińczyk

SN - Iwona Koper (spraw.)

Protokolant: Beata Rogalska

po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2000 r.

na rozprawie sprawy

z wniosku J. W.

z udziałem W. K., A. M., M. M., W. R., C. K., X. K., T. K., S. W., I. R. i S. R.

o dział spadku i zniesienie współwłasności

na skutek kasacji wnioskodawczyni

od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w P.

z dnia 3 grudnia 1997 r., sygn. akt I Ca […]

p o s t a n a w i a:

oddalić kasację.

UZASADNIENIE

W sprawie z wniosku J. W. o dział spadku po A. R. i zniesienie

współwłasności Sąd Rejonowy w P. postanowieniem wstępnym z dnia 8 maja

1997 r. stwierdził, że uczestnicy postępowania S. i A. małżonkowie R. nabyli

przez zasiedzenie z dniem 3 stycznia 1967 r. na prawach wspólności ustawowej

własność nieruchomości położonej we wsi B. składającej się z działek

oznaczonych numerami: […]4 o powierzchni 0,98 ha, […]5 o powierzchni

0,23 ha, i […]6/3 o powierzchni 1,3803 ha, a także własność wynoszącego

½ części

udziału

w

działce

nr

[…]6/2

o

powierzchni

0,1967

ha,

zaś małżonkowie S. i J. W. nabyli przez zasiedzenie z dniem 1 stycznia 1984 r.

na prawach wspólności ustawowej własność wynoszącego ½ część udziału

w działce […]6/2.

W ustaleniach, na których oparte zostało rozstrzygnięcie w części

dotyczącej nabycia działki nr […]6/2 Sąd Rejonowy przyjął na podstawie

zeznań uczestników I. R., W. R. i T. K. oraz zeznań wnioskodawczyni J. W.,

przy uwzględnieniu opinii biegłego geodety M. Y. oraz przy braku dowodów

przeciwnych, że stan posiadania wymienionej działki przez wnioskodawczynię

nie wykraczał poza południową jej granicę przebiegającą północną stroną

stodoły. Do współposiadania tej działki małżonkowie R. dopuścili córkę J.

i jej męża S. w 1953 roku, a bieg terminu zasiedzenia na ich rzecz rozpoczął się

nie później niż z pierwszym dniem 1954 r. i zakończył 1 stycznia 1984 r.

Zaistniały stan posiadania nie pozwolił na ustalenie posiadania wyodrębnionych

działek. Jako jej współposiadacze małżonkowie R. i W. nabyli ją

na współwłasność w równych częściach.

Postanowieniem z dnia 3 grudnia 1997 r. Sąd Wojewódzki w P. oddalił

apelację wnioskodawczyni od powyższego postanowienia w której skarżąca

zarzucając sprzeczność ustaleń sądu pierwszej instancji z treścią materiału

dowodowego przez ograniczenie zasiedzenia do działki nr […]6/2 o obszarze

0,1967 ha domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania

sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Podzielając ustalenia

faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy uznał że znajdują one oparcie

we wskazanych przez ten Sąd dowodach, a ich przeprowadzenie było

wystarczające dla wyjaśnienia istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności

w zakresie objętym zarzutem apelacji.

Kasacja wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Wojewódzkiego

podnosi na podstawie z art. 3931 pkt 2 kpc zarzuty naruszenia przepisów art. 233

§ 1 i 328 § 2 kpc oraz art. 382 i 385 kpc przez pominięcie przy jego ferowaniu

dowodów zebranych w postępowaniu pierwszej instancji i w wyniku tego

uchybienia oddalenie apelacji jako bezzasadnej. We wnioskach kasacji skarżąca

domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia oaz poprzedzającego je

orzeczenia Sądu Rejonowego i przekazania sprawy temu Sądowi do ponownego

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Postępowanie kasacyjne ograniczone jest do badania i oceny zasadności

podstaw kasacji, którymi Sąd Najwyższy jest związany (art. 39311 kpc).

Zakres, w jakim orzeczenie sądu drugiej instancji podlega kontroli kasacyjnej

wyznacza kasator (za wyjątkiem nieważności postępowania przed tym sądem,

którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu) przez przytoczenie podstaw

kasacji i ich uzasadnienie.

Warunkiem podjęcia przez Sąd Najwyższy merytorycznej oceny kasacji

jest więc takie sprecyzowanie jej zarzutów, które jasno i jednoznacznie określa

zakres kognicji, a w jej granicach powinności tego Sądu. Dla spełnienia tego

wymogu konieczne jest w szczególności wskazanie naruszonych przepisów,

z określeniem na czym ich naruszenie polega i w czym się przejawia,

a w przypadku powoływania się na drugą podstawę kasacyjną także wykazanie,

że konkretne uchybienie procesowe mogło mieć wpływ na wynik postępowania.

Uzasadnienie

powołanej

w

kasacji

wnioskodawczyni

podstawy

sprowadza się i ogranicza do zawartego w jej petitum stwierdzenia, iż Sąd

Wojewódzki pominął dowody zebrane w postępowaniu przed sądem pierwszej

instancji oraz konkludującego wywód uzasadnienia, stwierdzenia, że zebrany

materiał dowodowy nie pozwala na uznanie słuszności ustaleń sądowych, wobec

przytoczonych ogólnikowo stwierdzeń uzasadniających wydane orzeczenie.

Jego stopień ogólności, graniczący z brakiem uzasadnienia podstawy kasacji,

nie daje Sądowi Najwyższemu możliwości dokonania kontroli zaskarżonego

postanowienia pod kątem naruszenia wskazanych w niej przepisów, a co za tym

idzie jej zasadności.

W tym stanie rzeczy podstawa kasacji musi być uznana za

nieusprawiedliwioną, co skutkuje oddalenie kasacji stosownie do art. 39312 kpc.

aw

db