I CKN 57/96 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CKN 57/96

POSTANOWIENIE

Dnia 10 lutego 1997 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN

- T. Żyznowski (spraw.)

Sędziowie:

SN

- F. Barczewska

SN

- M. Słoniewski

Protokolant: M. Prusaczyk

po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 1997 r.

na rozprawie sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej „[…]” w Ś.

o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa L. P., K. D., R. G.

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej „[…]” w Ś.

na skutek kasacji pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 27 sierpnia 1996 r., sygn. akt I ACz […]

postanawia:

oddalić kasację i zasądzić od Spółdzielni Mieszkaniowej „[…]”

w Ś. na rzecz L. P., K. D. i R. G. kwotę 3.000 zł (trzy tysiące

złotych) tytułem zwrotu kosztów za instancję kasacyjną.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 maja 1996 r. sygn. akt VIII GC […]

Sąd Wojewódzki w S. odrzucił skargę Spółdzielni Mieszkaniowej „[…]” w Ś.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu

z dnia 31 stycznia 1996 r. w sprawie sygn. akt VIII GC […].

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd orzekający przytoczył, że wymieniona

sprawa była rozpoznawana na rozprawie w dniach 8 i 27 listopada 1995 r.,

6 grudnia 1995 r. i 24 stycznia 1996 r. Będąc prawidłowo zawiadomiony o

wyznaczonych terminach pełnomocnik procesowy pozwanej Spółdzielni

uczestniczył tylko w rozprawie odbytej dnia 8 listopada 1995 r. W piśmie z dnia

19 stycznia 1996 r. (k-106) pozwana Spółdzielnia wnosiła o przesunięcie

terminu posiedzenia wyznaczonego na dzień 24 stycznia 1996 r. z uwagi na

chorobę swego pełnomocnika procesowego. Nie przedłożyła jednakże

zaświadczenia lekarskiego. Sąd orzekający nie uwzględnił tego wniosku. Po

zamknięciu rozprawy odroczył ogłoszenie wyroku na dzień 31 stycznia 1996 r.

Ogłoszony w tej dacie wyrok uprawomocnił się dnia 22 lutego 1996 r. Z

przedłożonych w przedmiotowej sprawie zaświadczeń lekarskich (k. 4-6)

wynika, że pełnomocnik skarżącej Spółdzielni był niezdolny do pracy w okresie

8.I - 17.II.1996 r. Miał zatem możliwość zaskarżenia - w normalnym toku

instancji - zapadłego dnia 31 stycznia 1996 r. wyroku. Dlatego niezależnie od

zasadności - w świetle art. 214 kpc - nie uwzględnienia wniosku o odroczenie

rozprawy, skarżąca Spółdzielnia nie może żądać wznowienia postępowania,

bowiem przed uprawomocnieniem się wyroku z dnia 31 stycznia 1996 r. sygn.

akt GC […] niemożność działania pełnomocnika procesowego ustała

(art. 401 pkt 2 kpc).

Zażalenie skarżącej Spółdzielni zarzucające naruszenie art. 214 kpc Sąd

Apelacyjny zaskarżonym postanowieniem oddalił i orzekł o kosztach

postępowania.

Kasację złożyła skarżąca Spółdzielnia Mieszkaniowa „[…]”.

Skarżąca podstawę na której oparła złożoną kasację oznaczyła w ten sposób, że

powyższemu postanowieniu Sądu Apelacyjnemu zarzuciła ...”naruszenie

przepisów postępowania (art. 214 i 401 pkt 2 kpc)” i wnosiła o uchylenie

zaskarżonego orzeczenia oraz zasądzenie na rzecz pozwanej Spółdzielni

kosztów postępowania.

W złożonej odpowiedzi na kasację: L. P., K. D. i R. G. wnosili o jej

oddalenie z zasądzeniem kosztów procesu za instancję kasacyjną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z przytoczonych przez kasatora przepisów, naruszenie których zarzuca,

wynika, że kasacja oparta została na podstawie z art. 3931 pkt 2 kpc. Zgodnie z

tym przepisem kasację można oprzeć na naruszeniu przepisów postępowania

tylko wówczas, gdy uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Nie ulega wątpliwości, że w przeciwieństwie do poprzednio obowiązującego art.

417 § 1 kpc, gdzie ustawodawca rozstrzygające znaczenie przypisał samemu

sposobowi naruszenia prawa, powołany przepis art. 3931 pkt 2 kpc akcentuje

skutki naruszenia przepisów postępowania w aspekcie wpływu na treść

zapadłego

rozstrzygnięcia.

Jednoznaczne

sformułowanie

tego

przepisu

stwierdzające „ jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik

sprawy” nie wymaga wykazania, że naruszenie przepisów postępowania

wywarło wpływ na wynik sprawy. Obostrzeniem zatem, i to w znacznym

stopniu, tej podstawy kasacyjnej byłoby utożsamianie możliwości wpływu z

samym wpływem. Wystarczy bowiem wykazanie przez skarżącego, że mogło

ono wywrzeć istotny wpływ na wynik sprawy. Chodzi zatem o skalę wpływu

określoną w ustawie jako istotna. Jednakże nie chodzi o jakikolwiek wpływ.

Przepis eliminuje zatem każdy inny wpływ nie mający charakteru istotnego.

Musi to być wpływ istotny. Oznacza to, że następstwa wykazanej wadliwości

postępowania

były

tego

rodzaju

(skali),

że

kształtowały

współkształtowały treść kwestionowanego w sprawie orzeczenia.

one

lub

Skarżący nie wykazał istnienia tej przesłanki. Treść skargi kasacyjnej

pomija w ogóle omówioną przesłankę i dokonane w tym przedmiocie ustalenia

w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Mianowicie, Sąd Apelacyjny ustalając

przebieg i tok długotrwałego postępowania dowodowego w sprawie o zapłatę

sygn. akt VIII GC […], w której skarżący wnosi o wznowienie postępowania,

stwierdził że pozwana Spółdzielnia miała zagwarantowaną możliwość

zgłoszenia odpowiednich wniosków dowodowych z czego nie skorzystała.

Mianowicie na rozprawie dnia 6 grudnia 1995 r. pozwana Spółdzielnia została

zobowiązana do przedstawienia wymienionych tamże dowodów. Wezwanie

zawierające określenie wyznaczonego do dokonania tej czynności terminu

zostało

doręczone

pełnomocnikowi

procesowemu

Spółdzielni

(k-105).

Pozostało ono jednakże bez odpowiedzi ze strony skarżącego. Umożliwiono

zatem pozwanej Spółdzielni - w ocenie tego Sądu - obronę swych praw.

Powyższe przesądza o oczywistej bezzasadności skargi kasacyjnej, która

podlega oddaleniu (art. 39312 kpc). O kosztach procesu za instancję kasacyjną

orzeczono na podstawie art. 39319 w zw. z art. 391 i 98 § 1 oraz 108 § 1 kpc.

Z powyższych przyczyn i na podstawie przytoczonych przepisów

orzeczono jak w sentencji postanowienia.

aw